Madea's Witness Protection

映画『Madea's Witness Protection』のあらすじ

For years, mild-mannered Wall Street banker George Needleman has meandered through life oblivious to his family's dysfunction and his company's malfeasance, but he's forced to wake up when he learns that he's been framed in a mob-backed Ponzi scheme. Placed under federal protection, George and his family are shipped down South to Madea's house, where the no-nonsense matriarch whips them all into shape using her special brand of tough love.

„Ciotka kontra mafia” (tytuł oryginalny: Madea's Witness Protection) z 2012 roku to kolejna odsłona popularnej w Stanach Zjednoczonych serii komediowej stworzonej przez Tylera Perry'ego. Projekt ten wyróżnia się na tle pozostałych filmów z cyklu próbą dotarcia do szerszej, międzynarodowej widowni poprzez wprowadzenie do głównej obsady uznanych gwiazd hollywoodzkiej komedii, takich jak Eugene Levy czy Denise Richards. Perry, pełniący tu funkcję reżysera, scenarzysty, producenta oraz odtwórcy kilku kluczowych ról, połączył specyficzny humor obyczajowy z elementami satyry na środowisko finansowe z Wall Street oraz tradycyjną komedią pomyłek. Głównym bohaterem filmu jest George Needleman (w tej roli Eugene Levy), skromny i nieco naiwny dyrektor finansowy banku inwestycyjnego w Nowym Jorku. Życie prywatne George'a jest dalekie od ideału: jego żona Kate (Denise Richards) jest sfrustrowana, nastoletnia córka wykazuje cechy skrajnie rozpuszczonego dziecka, a młodszy syn cierpi na brak uwagi ze strony zapracowanego ojca. Sytuacja ulega drastycznemu pogorszeniu, gdy wychodzi na jaw, że firma George'a stanowi przykrywkę dla gigantycznej mafijnej piramidy finansowej, a on sam został nieświadomie wyznaczony na kozła ofiarnego. Stanąwszy przed widmem długoletniego więzienia lub śmierci z rąk przestępców, bohater zgadza się na współpracę z prokuraturą federalną. W ramach programu ochrony świadków cała rodzina Needlemanów zostaje przetransportowana na głęboką prowincję – do domu ekscentrycznej, porywczej i nieznoszącej sprzeciwu ciotki Madei. Struktura filmu opiera się na kontraście kulturowym i społecznym pomiędzy wytworną, choć skłóconą rodziną z Nowego Jorku a bezkompromisową matriarchinią z Południa. Tyler Perry ponownie wciela się w potrójną rolę: tytułowej Madei, jej brata Joe oraz prokuratora borykającego się z problemami rodzinnymi. Partnerujący mu Eugene Levy wnosi do filmu charakterystyczny dla siebie styl komediowy oparty na zakłopotaniu i niedopasowaniu, tworząc udany duet z ekspresyjną Madeą. W obsadzie drugoplanowej wyróżnia się również doświadczona aktorka komediowa Doris Roberts jako matka George'a. Pod względem wizualnym i muzycznym film utrzymany jest w standardowych ramach komedii obyczajowej – zdjęcia są jasne i przejrzyste, a oprawa dźwiękowa łączy energiczne rytmy gospel i R&B z klasyczną ilustracją filmową. W momencie premiery film spotkał się z mieszanymi ocenami krytyków, którzy wskazywali na przewidywalność fabuły i szablonowy humor, jednak zyskał spory sukces komercyjny w amerykańskich kinach, przynosząc ponad 65 milionów dolarów przychodu. „Ciotka kontra mafia” stanowi istotny punkt w historii franczyzy Tylera Perry'ego jako próba przełamania barier rasowych i gatunkowych w komedii sensacyjnej, oferując bezpretensjonalną rozrywkę opartą na zderzeniu dwóch zupełnie odmiennych światów.