Manuale d'amore 3

映画『Manuale d'amore 3』のあらすじ

„Co kryje miłość” (oryg. „Manuale d'am3re”, 2011) w reżyserii Giovanniego Veronesiego to trzecia odsłona popularnej we Włoszech serii komedioromantycznej, badającej skomplikowaną naturę relacji międzyludzkich na przestrzeni różnych etapów życia. Veronesi, uznany twórca włoskiego kina obyczajowego, ponownie sięga po nowelową strukturę, by z właściwym dla siebie ciepłem, humorem oraz nostalgiczną nutą przyjrzeć się mechanizmom rządzącym ludzkim sercem. Obraz przyciągnął uwagę międzynarodowej publiczności przede wszystkim za sprawą zaangażowania do obsady hollywoodzkiej legendy, Roberta De Niro, który wystąpił u boku włoskiej gwiazdy Moniki Bellucci. Struktura scenariusza została podzielona na trzy odrębne rozdziały reprezentujące kolejno młodość, dojrzałość oraz wiek podeszły. W pierwszym epizodzie ambitny rzymski prawnik Roberto (Riccardo Scamarcio), zaręczony z ułożoną Sarą (Valeria Solarino), przygotowuje się do stabilnego życia. Wyjazd służbowy do małego toskańskiego miasteczka i przypadkowe spotkanie z wyzwoloną, intrygującą Micol (Laura Chiatti) całkowicie burzy jednak jego poukładane plany. Drugi segment skupia się na historii Fabio (Michele Placido), popularnego i ustatkowanego prezentera telewizyjnego z 25-letnim stażem małżeńskim. Jednorazowa przygoda na przyjęciu z nieprzewidywalną Elianą (Donatella Finocchiaro) zamienia się w serię niezręcznych i skomplikowanych sytuacji szantażu psychologicznego. Ostatnia część opowiada o Adrianie (Robert De Niro), amerykańskim profesorze historii sztuki, który po rozwodzie i skomplikowanej operacji szuka spokoju w Rzymie. Jego monotonne życie nabiera nowych barw, gdy poznaje Violę (Monica Bellucci), pełną uroku córkę swojego przyjaciela. Reżyserski styl Veronesiego opiera się na sprawnym łączeniu klasycznej włoskiej komedii z lekkim melodramatem. Twórca nie dąży do rewolucjonizowania gatunku, lecz precyzyjnie operuje sprawdzonymi schematami, kładąc nacisk na soczyste dialogi i emocjonalne relacje postaci. Łącznikiem pomiędzy poszczególnymi nowelami jest postać taksówkarza będącego metaforycznym Kupidynem, co nadaje całości lekko baśniowy wymiar. Pod względem realizatorskim film prezentuje wysoki poziom rzemiosła. Zdjęcia ukazują zarówno malownicze krajobrazy Toskanii, jak i urokliwe zakątki Wiecznego Miasta, budując ciepłą i romantyczną atmosferę. Włoska kompozycja muzyczna subtelnie uzupełnia tonację poszczególnych historii, przechodząc od dynamicznych akcentów humorystycznych po liryczne motywy. „Co kryje miłość” to lekka, elegancka i doskonale obsadzona komedia obyczajowa, która odniosła znaczny sukces frekwencyjny na rynku włoskim. Choć krytycy podchodzili do filmu z umiarkowanym entuzjazmem, chwaląc przede wszystkim kreację De Niro oraz ekranową chemię aktorów, obraz pozostaje udanym zwieńczeniem trylogii Veronesiego, stanowiąc uniwersalną opowieść o tym, że uczucie potrafi zaskoczyć człowieka na każdym etapie życia.