ジョゼと虎と魚たち

映画『ジョゼと虎と魚たち』のあらすじ

„Josée” (2020) w reżyserii Kim Jong-kwana to południowokoreańska interpretacja cenionej japońskiej noweli autorstwa Seiko Tanabe, która wcześniej posłużyła jako podstawa uznanego filmu z 2003 roku w reżyserii Isshina Inudo. Koreański reżyser, znany ze swojego wyjątkowego wyczucia przestrzeni i subtelności w ukazywaniu międzyludzkich relacji (co udowodnił m.in. w takich produkcjach jak „Worst Woman” czy „The Table”), postanowił przenieść tę przejmującą historię na grunt rodzimej kinematografii. Do głównych ról zaangażowano Han Ji-min oraz Nam Joo-hyuk – duet aktorów, którzy zdobyli ogromną sympatię widzów dzięki wcześniejszemu wspólnemu występowi w cenionym serialu „The Light in Your Eyes” (2019). Fabuła filmu koncentruje się na relacji dwójki młodych ludzi pochodzących z zupełnie odmiennych środowisk. Young-seok (Nam Joo-hyuk) to powściągliwy student ostatniego roku uczelni wyższej, który staje przed progiem dorosłości i zmaga się z niepewnością dotyczącą własnej przyszłości. Pewnego dnia przypadkowo spotyka w małej uliczce kobietę, która spadła ze swojego wózka inwalidzkiego. Pomaga jej dotrzeć do domu i przedstawia się jako Josée (Han Ji-min). Kobieta żyje w niemal całkowitej izolacji od społeczeństwa, mieszkając ze swoją babcią w skromnym, zagraconym domu pełnym starych książek, które są dla niej jedynym oknem na świat. Young-seok, zaintrygowany nietuzinkową osobowością i wyobraźnią Josée, zaczyna regularnie ją odwiedzać, a między tą dwójką powoli rodzi się więź oparta na fascynacji, współczuciu i rodzącym się uczuciu. Warstwa wizualna i audialna filmu stanowią jeden z jego największych atutów. Kim Jong-kwan po raz kolejny dowodzi, że jest mistrzem budowania gęstej, melancholijnej atmosfery. Zdjęcia skupiają się na kadrach utrzymanych w chłodnych, zimowych odcieniach, które podkreślają osamotnienie postaci oraz specyficzny urok miejsca, w którym żyje główna bohaterka. Przenikanie światła przez okna staromodnego domu, ciche odgłosy deszczu czy opadających liści tworzą poetycki obraz, który idealnie rezonuje z emocjonalnym stanem bohaterów. Subtelna, minimalistyczna ścieżka dźwiękowa nie narzuca widzowi emocji, lecz dyskretnie towarzyszy ekranowym wydarzeniom. Główną siłą dzieła są z pewnością dojrzałe kreacje aktorskie. Han Ji-min znakomicie oddaje wielowarstwowość Josée – kobiety z jednej strony skrzywdzonej i zdystansowanej, a z drugiej niezwykle dumnej, mądrej i obdarzonej wyjątkowym poetyckim spojrzeniem na rzeczywistość. Nam Joo-hyuk dotrzymuje jej kroku, tworząc postać autentyczną, pozbawioną fałszu i sztucznej heroiczności. „Josée” to propozycja dla widzów poszukujących słodko-gorzkiego, nastrojowego kina obyczajowego, które odchodzi od utartych schematów klasycznych melodramatów, stawiając na realizm, niedomówienia i wrażliwość.