Iago

映画『Iago』のあらすじ

Włoski dramat romantyczny „Jago” z 2009 roku w reżyserii Volfango De Biasi to współczesna, uwspółcześniona adaptacja słynnej tragedii Williama Szekspira „Otello”. Twórcy postanowili jednak wywrócić klasyczną strukturę dramatu do góry nogami, czyniąc tytułową postać – tradycyjnie uznawaną za czarny charakter – głównym bohaterem opowieści. Akcja filmu została przeniesiona do malowniczej, ale zarazem pełnej społecznych podziałów Wenecji. Bohaterem jest Jago, niezwykle utalentowany student architektury, który w przeciwieństwie do swoich rówieśników zawdzięcza sukces wyłącznie własnej pracy i pasji, a nie rodzinnym koneksjom czy majątkowi. Niestety, naturalny talent i bezkompromisowość ściągają na młodego artystę kłopoty. Gdy Jago przygotowuje innowacyjny projekt na prestiżowe międzynarodowe biennale sztuki, jego pomysł zostaje bezczelnie skradziony przez Otello – bogatego i pewnego siebie studenta z wyższych sfer, który potrafi bez skrupułów wykorzystać cudzą pracę dla własnej korzyści. Konflikt między mężczyznami eskaluje, gdy okazuje się, że walczą nie tylko o pozycję zawodową i uznanie w świecie architektury, ale również o serce tej samej kobiety. Jest nią piękna Desdemona, córka wpływowego dziekana wydziału. Jago zmuszony jest podjąć niebezpieczną grę, w której granice między sprawiedliwością a chęcią zemsty zaczynają się stopniowo zacierać. Zrealizowany przez Volfango De Biasiego film łączy w sobie cechy kina młodzieżowego, dramatu psychologicznego oraz klasycznego romansu. Reżyser, łącząc współczesny język i popkulturę z motywami szekspirowskimi, stara się przyjrzeć mechanizmom zazdrości, ambicji oraz nierównościom społecznym we współczesnej Italii. W roli głównej wystąpił Nicolas Vaporidis, jeden z najpopularniejszych włoskich aktorów młodego pokolenia tamtego okresu, który nadał postaci Jago rys tragicznego kontestatora. Partnerują mu Laura Chiatti jako zmysłowa i niezależna Desdemona oraz Aurélien Gaya w roli charyzmatycznego Otella. Na uwagę zasługują także zdjęcia Enrico Lucidiego, które ukazują Wenecję w sposób zmysłowy, łącząc zabytkową architekturę miasta z nowoczesnym podejściem do formy wizualnej. „Jago” stanowi intrygującą próbę odświeżenia klasyki literatury światowej dla młodszego odbiorcy. Choć produkcja wzbudziła zróżnicowane reakcje krytyków, którzy debatowali nad śmiałością zmian w stosunku do szekspirowskiego oryginału, film wpisuje się w nurt włoskich dramatów obyczajowych XXI wieku, podejmujących temat frustracji i dążeń młodego pokolenia. To opowieść o pragnieniu sukcesu i miłości w świecie, w którym układ i pochodzenie często znaczą więcej niż prawdziwy talent.