アリスとテレスのまぼろし工場

映画『アリスとテレスのまぼろし工場』のあらすじ

工場の爆発事故によって時間の流れが止まってしまった町。そこに暮らす14歳の正宗と仲間たちは、急速に進む世界の崩壊という危機に直面することになり...。

„Maboroshi” (znane w Japonii pod tytułem „Alice to Therese no Maboroshi Koujou”) to przejmujący pełnometrażowy film animowany z 2023 roku w reżyserii Mari Okady, jednej z najbardziej cenionych scenarzystek we współczesnym przemyśle anime. Twórczyni, znana z takich emocjonalnych dzieł jak „Maquia: When the Promised Flower Blooms” czy scenariusza do „Anohana”, tym razem połączyła siły z utytułowanym studiem MAPPA. Produkcja stanowi wyjątkowy punkt w dorobku tej wytwórni, będąc jej pierwszym całkowicie autorskim i oryginalnym projektem kinowym, który nie bazuje na istniejącej mandze ani powieści. Fabuła zabiera widzów do niewielkiego miasteczka przemysłowego, w którym czas nagle się zatrzymuje po tajemniczym wybuchu w miejscowej hucie stali. Aby zapobiec katastrofalnym zmianom w strukturze rzeczywistości, mieszkańcy otrzymują surowy nakaz zachowania dotychczasowego status quo – nie mogą dojrzewać, zmieniać się ani opuszczać miasta, a wszelkie przejawiane przez nich emocje są skrupulatnie kontrolowane. Główny bohater, czternastoletni Masamune, próbuje odnaleźć się w tej duszącej codzienności. Wszystko zmienia się jednak, gdy koleżanka z klasy, Mutsumi, zaprowadza go do odciętej od świata części fabryki. Tam odkrywają dziką, niemą dziewczynkę o imieniu Itsumi, której istnienie narusza ustalony porządek i budzi w młodych bohaterach dawno stłumione, gwałtowne uczucia. Wizualnie „Maboroshi” zachwyca dopracowaną, mroczną, a zarazem poetycką estetyką. Studio MAPPA stworzyło niezwykle szczegółowe tła, w których surowość przemysłowego krajobrazu miesza się z realizmem magicznym – pęknięcia w niebie i unoszące się dymne zjawy podkreślają niestabilność przedstawionego świata. Reżyserski styl Mari Okady widoczny jest w bezkompromisowym podejściu do emocjonalności bohaterów, ze szczególnym uwzględnieniem bólów dojrzewania, tożsamości oraz ludzkiego pragnienia bliskości. Ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Masaru Yokoyamę doskonale buduje klimat niepokoju, a dopełnia ją przejmujący utwór przewodni „Shin-on” w wykonaniu legendarnej wokalistki Miyuki Nakajimy. Ostatecznie „Maboroshi” to głębokie i wielowarstwowe studium traumy, izolacji oraz dojrzałości emocjonalnej. Film stawia pytania o cenę sztucznej stabilizacji w zderzeniu z naturalną potrzebą rozwoju oraz odczuwania emocji, nawet jeśli wiążą się one z cierpieniem. Choć skomplikowana narracja i alegoryczny charakter opowieści wymagają od widza skupienia, produkcja zdobyła uznanie za odwagę w podejmowaniu trudnych tematów oraz mistrzowskie wykonanie techniczne, umacniając pozycję Mari Okady jako jednej z najważniejszych autorek współczesnego kina animowanego.