ニューヨーク・ミニット

映画『ニューヨーク・ミニット』のあらすじ

Honors student Jane Ryan heads to Manhattan for a college-scholarship competition. Her rebellious twin Roxy tags along to crash a video shoot. But anything can happen – and does – in a romp involving a pursuing truant officer, a smuggler, hunkalicious guys, and the girls' realization that when the chips are down, a sister can be the best friend of all.

Film „Mary-Kate i Ashley: Nowy Jork, nowa miłość” (oryg. New York Minute) z 2004 roku w reżyserii Dennie Gordon stanowił przełomowy i zarazem finałowy moment w aktorskiej karierze najsłynniejszych bliźniaczek Hollywood. Mary-Kate i Ashley Olsen, które zdobyły ogromną popularność już jako niemowlęta w serialu „Pełna chata”, a następnie zbudowały medialne imperium produkcyjne, tym obrazem chciały przypieczętować przejście od kina dziecięcego do bardziej dojrzałego repertuaru nastoletniego. Była to pierwsza od lat produkcja z ich udziałem, która trafiła do szerokiej dystrybucji kinowej, a nie bezpośrednio na nośniki do użytku domowego. Fabuła skupia się na siostrach Ryan, które po śmierci matki mocno się od siebie oddaliły i prezentują skrajnie odmienne podejścia do życia. Jane jest poukładana, ambitna i perfekcjonistyczna – jej cel to wygłoszenie przemówienia w Nowym Jorku, które ma jej zapewnić prestiżowe stypendium naukowe na Uniwersytecie w Oksfordzie. Roxy z kolei to zbuntowana, żyjąca chwilą miłośniczka rocka, która planuje przedostać się na plan teledysku swojego ulubionego zespołu, by wręczyć producentom taśmę demo własnej grupy. Przypadkowe spotkanie w pociągu do Nowego Jorku staje się początkiem serii szalonych nieszczęść. Wytropienie przez nadgorliwego inspektora do spraw wagarów oraz przypadkowe uwikłanie w aferę związaną z nielegalnym oprogramowaniem sprawiają, że dziewczyny muszą połączyć siły, by przetrwać intensywny dzień w wielkiej metropolii. Reżyserka Dennie Gordon prowadzi narrację w bardzo dynamicznym, teledyskowym tempie, idealnie wpisując się w estetykę komedii młodzieżowych z początku lat 2000. Zdjęcia realizowane m.in. na ulicach autentycznego Manhattanu oddają wielkomiejski, chaotyczny klimat. Znaczącym elementem filmu jest energetyczna ścieżka dźwiękowa, w której dominują utwory pop-punkowe i rockowe, w tym występ popularnego wówczas zespołu Simple Plan, co podkreśla młodzieżowy charakter całej produkcji. W obsadzie oprócz sióstr Olsen błyszczy Eugene Levy jako uporczywy kontroler Max Lomax, wnoszący do filmu charakterystyczny, slapstickowy komizm. Choć produkcja nie podbiła serc krytyków i poniosła porażkę finansową w box office, z perspektywy czasu zyskała status nostalgicznej osłony kina młodzieżowego tamtej epoki. Film pozostaje ważnym elementem popkultury jako ostatni wspólny projekt aktorski sióstr Olsen przed ich całkowitym wycofaniem się z branży filmowej na rzecz sukcesów w świecie mody.