メガマインド

映画『メガマインド』のあらすじ

悪の天才メガマインドは、自分と正反対に人々の人気と尊敬を集めるスーパーヒーロー・メトロマンをライバルと定め、果てしない争いを続けていた。だがあるとき、メガマインドはついにメトロマンを倒し、骨に変えてしまう。自分でもまさか信じていなかった勝利に、メガマインドは喜びより戸惑いを覚える。宿敵を失った彼は悪行にも張り合いをなくし、やむなく自らの力で新たなライバルヒーローを作り出そうとする。

W 2010 roku studio DreamWorks Animation zaprezentowało komedię animowaną „Megamocny” (tytuł oryginalny: „Megamind”) w reżyserii Toma McGratha, znanego wcześniej z sukcesu serii „Madagaskar”. Obraz ten wpisywał się w dynamicznie rozwijający się trend dekonstrukcji gatunku superbohaterskiego, oferując błyskotliwe i satyryczne spojrzenie na tradycyjny podział między dobrem a złem. Twórcy postanowili odwrócić klasyczną konwencję znaną z komiksów o Supermanie i zaprosili widzów do śledzenia losów genialnego, lecz pechowego złoczyńcy, który musi zdefiniować swoją tożsamość na nowo w momencie, gdy niespodziewanie osiąga swój życiowy cel. Fabuła filmu skupia się na tytułowym Megamocnym – niebieskoskórym kosmicznym przybyszu z gigantyczną głową, który od najmłodszych lat rywalizuje z idealnym, uwielbianym przez tłumy obrońcą Metro City, Metro Manem. Po dekadach nieudanych prób podbicia miasta dochodzi do niewiarygodnego wydarzenia: jeden ze sprytnych planów Megamocnego przypadkowo kończy się ostatecznym pokonaniem jego nieskazitelnego arcywroga. Zamiast upojenia zwycięstwem, superzłoczyńca szybko popada w marazm i kryzys egzystencjalny, uświadamiając sobie, że łotr bez bohatera stracił sens istnienia. Aby wyjść z kryzysu, postanawia stworzyć nowego obrońcę sprawiedliwości – Tytana. Plan wymyka się jednak spod kontroli, gdy nowy protektor postanawia wykorzystać potężne moce do własnych, niszczycielskich celów. Reżyserski styl Toma McGratha cechuje się wyśmienitym wyczuciem tempa, slapstickowym humorem oraz plastyczną, ekspresyjną animacją. Wizualnie film zachwyca bogactwem detali oraz pomysłowym projektem retro-futurystycznego miasta Metro City. Ogromnym atutem produkcji jest również dynamiczna warstwa muzyczna. Ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Hansa Zimmera i Lorne'a Balfe'a została uzupełniona o kultowe utwory muzyki rockowej i heavymetalowej, takie jak „Back in Black” zespołu AC/DC czy „Welcome to the Jungle” Guns N' Roses, co nadaje scenom akcji niezwykłej energii. W oryginalnej wersji językowej znakomity popis dali Will Ferrell, Brad Pitt, Tina Fey oraz Jonah Hill, z kolei w udanym polskim dubbingu wystąpili m.in. Tomasz Borkowski, Michał Żebrowski i Katarzyna Glinka. Choć w momencie premiery „Megamocny” pozostawał w cieniu innych głośnych animacji tego samego okresu, z biegiem lat zyskał status produkcji wręcz kultowej. Krytycy oraz widzowie docenili go za wyjątkowo dojrzałe podjęcie tematu determinizmu, wolnej woli i możliwości zmiany własnego losu, niezależnie od przypisanej przez społeczeństwo etykiety. Po latach animacja przeżywa swoją drugą młodość w popkulturze internetowej, stanowiąc źródło licznych memów i będąc stawiana za wzór inteligentnej parodii kina superbohaterskiego.