Love, Honour and Obey

映画『Love, Honour and Obey』のあらすじ

Pod koniec lat 90. brytyjskie kino kryminalne przeżywało prawdziwy renesans, napędzany sukcesami dynamicznych produkcji sensacyjnych. W tym kontekście w 2000 roku zadebiutowała komedia kryminalna „Miłość, szacunek, posłuszeństwo” (ang. Love, Honour and Obey), wyreżyserowana przez duet Ray Burdis i Dominic Anciano. Obraz wyróżniał się nietypowym podejściem do utartych schematów gatunkowych – łączył czarny humor, absurdy codziennego życia gangsterskiego oraz dużą dozę ekranowej improwizacji. Unikalną cechą tej produkcji był fakt, że w obsadzie znaleźli się bliscy przyjaciele z tzw. grupy Primrose Hill Set, a niemal wszystkie postaci noszą w filmie realne imiona grających je aktorów. Głównym bohaterem historii jest Jonny (Jonny Lee Miller), znużony swoją dotychczasową pracą kuriera młody mężczyzna, który marzy o wejściu do londyńskiego świata przestępczego. Dzięki pomocy swojego przyjaciela z dzieciństwa, Jude’a (Jude Law), trafia do gangu kierowanego przez porywczego Raya (Ray Winstone). Szybko okazuje się jednak, że życie w grupie przestępczej wcale nie przypomina hollywoodzkich sensacji – zamiast brutalnych skoków gangsterzy spędzają czas na śpiewaniu karaoke, grze w karty i bezsensownych kłótniach o błahe sprawy. Zniecierpliwiony brakiem prawdziwej akcji Jonny postanawia na własną rękę sprowokować wojnę z rywalizującą grupą pod wodzą Seana (Sean Pertwee), co prowadzi do serii niekontrolowanych i absurdalnych wydarzeń. Film charakteryzuje się bezkompromisowym stylem i swobodną atmosferą. Reżyserzy dali aktorom znaczną wolność, dzięki czemu relacje między bohaterami wypadają niezwykle naturalnie. Chemię na ekranie buduje czołówka brytyjskiego aktorstwa przełomu wieków: obok Millera, Lawa i Winstone’a pojawiają się m.in. Sadie Frost, Rhys Ifans, Kathy Burke oraz Denise van Outen. Ważnym elementem produkcji jest ścieżka dźwiękowa, w której tradycyjne motywy sensacyjne przeplatają się z popularnymi przebojami śpiewanymi przez samych bohaterów, co dodatkowo podkreśla groteskowy charakter opowieści. Zdjęcia sprawnie oddają surowy, a zarazem codzienny klimat londyńskiego półświatka. „Miłość, szacunek, posłuszeństwo” zajmuje szczególne miejsce w historii brytyjskiej komedii kryminalnej. Choć obraz nie osiągnął ogromnego sukcesu komercyjnego na miarę najpopularniejszych hitów z tego okresu, zdobył status dzieła kultowego wśród miłośników specyficznego brytyjskiego humoru. To bezczelna i pełna energii dekonstrukcja mitu twardego gangstera, która pokazuje ludzką, niemal dziecinną stronę przestępców. Film do dziś pozostaje interesującym świadectwem ekranowej współpracy utalentowanej grupy aktorskiej, która przeniosła swoje prywatne relacje bezpośrednio przed kamerę.