インプラント

映画『インプラント』のあらすじ

最初は、ジュリア（ローラリーガン）は、友人のビリー（ジョンアブラハムズ）が子供として持っていた恐ろしい悪夢について、彼女が「彼ら」に注意することを勧めながら、絶えず黙想することを真剣に受け止めません。 しかし、賢い女の子であるジュリアは、彼女の魅力的なボーイフレンドポール（マークブルーカス）だけに興味を持ち、勉強を終えています。 彼女が悪夢を見て、影に奇妙な形を見ると、彼女は子供の頃の恐怖から戻ってきた乗客にそれを責めます。 一方、ビリーの友人の2人、サム（イーサン・エンブリー）とテリー（ダグマラ・ドミンチク）は、ビリーの不安は十分に根拠があり、恐ろしい何かが起きようとしているという感覚を揺るがすことができないと信じ始めます。 突然、ビリーを恐怖に陥れるモンスターが現実のものとなり、ジュリアは心配して彼女の恐ろしいビジョンについて語ります。 その瞬間から、ポールを含む誰もが彼女がおかしいと疑い始めます。

Film „Oni” (ang. They, wydany również pod szyldem „Wes Craven Presents: They”) z 2002 roku to mroczny horror psychologiczny w reżyserii Roberta Harmona, twórcy kultowego dreszczowca „Autostopowicz”. Szyld z nazwiskiem Wesa Cravena miał przyciągnąć do kin miłośników klasycznego kina grozy, choć sam mistrz slaszerów pełnił jedynie funkcję promotora i producenta wykonawczego. Produkcja filmu zmagała się z wieloma trudnościami, w tym z dokrętkami i zmianami w scenariuszu wymuszonymi przez wytwórnię Dimension Films. Mimo to powstał obraz wyróżniający się dusznym klimatem i sprytnym wykorzystaniem powszechnego ludzkiego lęku – niktofobii, czyli paraliżującego strachu przed ciemnością. Główną bohaterką historii jest Julia Lund (w tej roli Laura Regan), młoda studentka psychologii, która w dzieciństwie doświadczała przerażających koszmarów nocnych i niewyjaśnionych zjawisk. Po latach wydaje się, że uporządkowała swoje życie, a studia pomagają jej naukowo zrozumieć mechanizmy lęku. Wszystko ulega drastycznej zmianie, gdy kontaktuje się z nią dawny przyjaciel z dzieciństwa, Billy. Mężczyzna twierdzi, że potwory z kryjących się w cieniu zakamarków powróciły i polują na tych, którzy zostali naznaczeni w młodości. Kiedy Billy ginie w tajemniczych okolicznościach, Julia postanawia odnaleźć innych ludzi zmagających się z podobnymi traumami. Wkrótce odkrywa, że ciemność wokół niej zaczyna żyć własnym życiem, a odcięcie dopływu światła oznacza śmiertelne niebezpieczeństwo. Reżyseria Roberta Harmona stawia na budowanie napięcia poprzez atmosferę niepewności i stałego zagrożenia. Kluczowym elementem filmu jest praca operatora René Ohashiego, który po mistrzowsku operuje kontrastem między głębokim cieniem a strumieniami światła. Mrok staje się tu autonomicznym bohaterem, w którym kryją się złowrogie, bezkształtne bytności. Znakomicie współgra z tym oprawa muzyczna skomponowana przez Elię Cmirala, pełna niepokojących, dławiących dźwięków i subtelnej elektroniki, która potęguje wrażenie klaustrofobii oraz osamotnienia bohaterów. Kreacja Laury Regan zasługuje na uznanie – aktorka przekonująco balansuje między naukowym sceptycyzmem a rosnącą paranoją i rozpaczą. W obsadzie partnerują jej m.in. Marc Blucas jako chłopak Julii oraz Ethan Embry. Choć „Oni” spotkali się z mieszanymi recenzjami krytyków podnoszących kwestie pewnych niedociągnięć scenariuszowych, film zyskał status interesującego przedstawiciela horroru z początku XXI wieku. Obraz trafnie eksploatuje uniwersalne lęki z dzieciństwa i skłania do refleksji nad tym, jak cienka jest granica między zaburzeniami psychicznymi a realnym, niewytłumaczalnym zagrożeniem.