ウェディング・テーブル

映画『ウェディング・テーブル』のあらすじ

„Stolik 19” (oryg. Table 19) z 2017 roku to amerykański komediodramat w reżyserii Jeffreya Blitza, stworzony na podstawie pomysłu cenionych twórców kina niezależnego, braci Jaya i Marka Duplassów. Główną bohaterką filmu jest Eloise McGarry (w tej roli Anna Kendrick), która miała być druhną na weselu swojej najlepszej przyjaciółki. Jej sytuacja komplikuje się jednak tuż przed uroczystością, gdy zostaje porzucona przez brata panny młodej, pełniącego funkcję drużby. W konsekwencji Eloise zostaje pozbawiona roli druhny, a jej obecność na ślubie staje się dla wielu kłopotliwa. Mimo bolesnego upokorzenia dziewczyna postanawia mimo wszystko pojawić się na przyjęciu weselnym. Na miejscu odkrywa, że organizatorzy przydzielili jej miejsce przy tytułowym stoliku nr 19. Jest to specyficzna stolikowa „poczekalnia” umieszczona na samym końcu sali, zaplanowana dla gości, którzy zostali zaproszeni wyłącznie z grzeczności i od których spodziewano się pisemnej odmowy przybycia. Przy stoliku Eloise spotyka barwną grupę outsiderów: małżeństwo w średnim wieku zmagające się z rutyną i kryzysem (Craig Robinson i Lisa Kudrow), nastolatka bezskutecznie próbującego poderwać dziewczynę (Tony Revolori), dziwacznego kuzyna z mroczną przeszłością (Stephen Merchant) oraz dawną nianię panny młodej (June Squibb). Początkowo skazani na własne towarzystwo nieznajomi próbują przetrwać wieczór, jednak w miarę upływu czasu zdradzają sobie nawzajem swoje sekrety i trudności. Jeffrey Blitz, znany m.in. z komedii „Rocket Science” oraz reżyserii odcinków popularnego serialu „Biuro” (The Office), prowadzi narrative w sposób lekki, a zarazem pełen empatii. Film sprawnie łączy elementy klasycznej komedii pomyłek z melancholijnym dramaturgicznie akcentem. Zdjęcia realizowane w kameralnych wnętrzach oraz w plenerach stanu Georgia budują ciepłą, intymną atmosferę. Znaczącym atutem produkcji jest zgrany zespół aktorski – chemia między aktorami sprawia, że postacie z drugiego planu zyskują wyrazistość, a Anna Kendrick po raz kolejny dowodzi swojego talentu do łączenia dowcipu z autentycznym wzruszeniem. Choć „Stolik 19” nie odniósł wielkiego sukcesu komercyjnego, wpisał się w nurt słodko-gorzkich komedii obyczajowych analizujących ludzkie relacje i poczucie wyobcowania. To bezpretensjonalna opowieść o tym, że przypadkowe spotkanie z ludźmi z marginesu cudzego święta może stać się pretekstem do przepracowania własnych problemów i odnalezienia akceptacji tam, gdzie najmniej się jej spodziewamy.