テキサス１の赤いバラ

映画『テキサス１の赤いバラ』のあらすじ

When a Conservative TV crusader threatens to shut down beloved brothel The Chicken Ranch, proprietress Miss Mona Stangley and her girls won't go down without a fight.

„Najlepszy mały dompubliczny w Teksasie” z 1982 roku w reżyserii Colina Higginsa to kinowa adaptacja głośnego broadwayowskiego musicalu, zainspirowana autentycznymi wydarzeniami z historii Stanów Zjednoczonych. Akcja filmu przenosi widzów do fikcyjnego miasteczka Gilbert w Teksasie, gdzie od dziesięcioleci funkcjonuje tradycyjny przybytek zwany „Chicken Ranch”. Prowadzony przez charyzmatyczną i szanowaną przez lokalną społeczność Miss Monę Stangley (w tej roli znakomita Dolly Parton), dom uciech cieszy się cichym przyzwoleniem mieszkańców oraz cichą ochroną ze strony miejscowego szeryfa, Eda Earla Dodda (Burt Reynolds), z którym Monę łączy głęboka relacja uczuciowa. Sielankowa atmosfera zostaje jednak zburzona, gdy na horyzoncie pojawia się Melvin P. Thorpe (Dom DeLuise) – populistyczny, naddramatyczny reporter telewizyjny z Houston, który rozpoczyna ogólnostanową krucjatę moralną. Thorpe publicznie piętnuje legalnie działający dom uciech i żąda jego natychmiastowego zamknięcia przez władze stanu Teksas. Szeryf Dodd za wszelką cenę próbuje chronić Monę i jej dziewczęta, jednak narastająca presja ze strony mediów i opinii publicznej zmusza lokalnych polityków – na czele z lawirującym gubernatorem (wybitna rola Charlesa Durninga) – do podjęcia decyzji wbrew woli lokalnej społeczności. Reżyser Colin Higgins stworzył widowisko pełne barwnych układów tanecznych, dowcipnych dialogów i niezwykłej energii charakterystycznej dla amerykańskich produkcji muzycznych początku lat 80. Główną siłą napędową filmu jest ekranowa chemia między Dolly Parton a Burtem Reynoldsem, który w tamtym okresie znajdował się u szczytu popularności w Hollywood. Parton nie tylko zachwyca kreacją aktorską, ale również wokalną – na potrzeby filmu ponownie nagrała swój ikoniczny przebój „I Will Always Love You”, nadając opowieści głębszego, słodko-gorzkiego tonu. Warstwa muzyczna i choreograficzna doskonale oddaje ducha amerykańskiego Południa, łącząc energetyczne brzmienia muzyki country z tradycyjną estetyką musicalu. Na szczególną uwagę zasługuje wokalno-taneczny popis Charlesa Durninga w utworze „The Sidestep”, będący celną satyrą na polityczną hipokryzję i unikanie odpowiedzialności przez rządzących. Obraz okazał się ogromnym sukcesem komercyjnym, stając się jednym z najbardziej kasowych musicali dekady. Film zdobył uznanie widzów za udane połączenie obyczajowej satyry z lekką formułą komedii muzycznej i do dziś pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych pozycji w dorobku aktorskim Dolly Parton.