IT／イット “それ”が見えたら、終わり。

映画『IT／イット “それ”が見えたら、終わり。』のあらすじ

“それ”は、ある日突然現れる。一見、平和で静かな田舎町を突如、恐怖が覆い尽くす。相次ぐ児童失踪事件。内気な少年ビルの弟も、ある大雨の日に外出し、通りにおびただしい血痕を残して消息を絶った。悲しみに暮れ、自分を責めるビルの前に、突如“それ”は現れる。“それ”を目撃して以来、恐怖にとり憑かれるビル。しかし、得体の知れない恐怖を抱えることになったのは、彼だけではなかった。不良少年たちにイジメの標的にされている子どもたちも“それ”に遭遇していた。自分の部屋、地下室、バスルーム、学校、図書館、そして町の中……何かに恐怖を感じる度に“それ”は、どこへでも姿を現す。ビルとその秘密を共有することになった仲間たちは“それ”に立ち向かうことを決意するのだが…。真相に迫るビルたちを、さらに大きな恐怖が飲み込もうとしていた―。

Powieść Stephena Kinga z 1986 roku od dawna uchodzi za jedno z najważniejszych i najbardziej wielowarstwowych dzieł w dorobku pisarza. Po słynnej adaptacji telewizyjnej z 1990 roku, w której w rolę klauna Pennywise’a wcielił się Tim Curry, Hollywood przez lata próbowało przenieść tę monumentalną historię na duży ekran. Ostatecznie zadania podjął się argentyński reżyser Andy Muschietti, świeżo po sukcesie horroru „Mama”. Twórcy podjęli decyzję o podziale obszernej książki na dwa odrębne filmy, skupiając się w pierwszej części wyłącznie na wątku dziecięcym i przenosząc czas akcji z lat 50. w mroczne lata 80. XX wieku. Akcja filmu rozgrywa się w fikcyjnym miasteczku Derry w stanie Maine, gdzie co 27 lat dochodzi do serii niewyjaśnionych zaginięć i tragicznych wydarzeń. Kiedy mały Georgie Denbrough znika bez śladu w deszczowy dzień, jego starszy brat Bill nie potrafi pogodzić się ze stratą. Razem z grupą rówieśników, nazywających się „Klubem Frajerów” (The Losers' Club), zaczyna odkrywać mroczną historię swojej rodzinnej miejscowości. Okazuje się, że za koszmarem stoi starożytna, zmiennokształtna istota przybierająca najczęściej postać przerażającego klauna Pennywise’a, która żywi się strachem swoich ofiar. Młodzi bohaterowie, z których każdy zmaga się z własnymi traumami i problemami domowymi, muszą zjednoczyć siły, by stawić czoła mrocznej sile. Sukces widowiska w ogromnej mierze wynika z perfekcyjnie dobranej obsady. Rola Pennywise’a przypadła Billowi Skarsgårdowi, który stworzył kreację całkowicie odmienną od kultowego występu Tima Curry’ego – niepokojącą, groteskową i nieprzewidywalną. Równie duże uznanie zdobyła młoda obsada (w tym Jaeden Martell, Sophia Lillis oraz Finn Wolfhard), której ekranowa chemia i wiarygodność nadają filmowi poruszający, obyczajowy charakter. Od strony wizualnej obraz zachwyca zdjęciami południowokoreańskiego operatora Chung-hoona Chunga, znakomicie kontrastującego słoneczne, letnie krajobrazy z mrocznymi, dusznymi podziemiami Derry. Całość uzupełnia budująca napięcie muzyka Benjamina Wallfischa. „To” stało się gigantycznym sukcesem komercyjnym i artystycznym, zarabiając na całym świecie ponad 700 milionów dolarów i zdobywając tytuł najbardziej dochodowego horroru w historii kina. Krytycy i widzowie chwalili produkcję za umiejętne połączenie klasycznego kina grozy z nostalgiczną opowieścią o dojrzewaniu, przyjaźni i walce ze słabościami. Film Andy’ego Muschiettiego udowodnił, że klasyka literatury grozy może otrzymać nowoczesną, pełną szacunku i niezwykle widowiskową adaptację.