Two Girls and a Guy

映画『Two Girls and a Guy』のあらすじ

„Dwie dziewczyny i chłopiec” (Two Girls and a Guy) z 1998 roku w reżyserii Jamesa Tobacka to kameralny, niezwykle wyrazisty komediodramat psychologiczny, który niemal w całości rozgrywa się w ciasnej przestrzeni jednego nowojorskiego apartamentu. Film powstał w ekspresowym tempie – zdjęcia trwały zaledwie jedenaście dni przy bardzo skromnym budżecie – stając się jednym z najbardziej minimalistycznych, a zarazem eksperymentalnych projektów w dorobku amerykańskiego reżysera. Punktem wyjścia dla całej historii jest przypadkowe spotkanie dwóch nieznających się wcześniej kobiet przed drzwiami mieszkania w nowojorskiej dzielnicy SoHo. Carla (w tej roli Heather Graham) oraz Lou (Natasha Henstridge) czekają na swoich partnerów, by po krótkiej rozmowie ze zdumieniem odkryć, że obie spotykają się z dokładnie tym samym mężczyzną. Ów mężczyzna to Blake Allen (w tej roli Robert Downey Jr.) – czarujący, borykający się z własnymi neurozami aktor i muzyk, który od miesięcy prowadzi podwójne życie uczuciowe, bezczelnie okłamując obie kobiety. Carla i Lou postanawiają wspólnie wejść do niezamkniętego apartamentu i poczekać na powrót nieświadomego niczego partnera, by skonfrontować go z jego nielojalnością. Kiedy zaskoczony Blake wraca do domu, rozpoczyna się intensywna gra psychologiczna pełna wzajemnych wyrzutów, manipulacji, dramatycznych wyznań oraz prośby o wybaczenie. Toback w mistrzowski sposób skupia się na dynamice międzyludzkiej i skomplikowanym teatrze kłamstw, zmuszając swoich bohaterów do bolesnego odsłonięcia własnych lęków, pragnień i obnażenia natury współczesnego narcyzmu. Reżyserski styl Jamesa Tobacka opiera się tu na teatralnej ekspresji, surowości inscenizacyjnej oraz dużej swobodzie pozostawionej obsadzie – znaczna część dialogów była improwizowana na planie, co nadaje ekranowym wydarzeniom autentyczności i nieprzewidywalnej energii. Sercem i kołem zamachowym filmu jest bez wątpienia kreacja Roberta Downeya Jr., który wciela się w postać skrajnie niejednoznaczną, potrafiącą w jednej chwili budzić szczery zachwyt, a w drugiej głęboki niesmak. Aktor demonstruje tu pełną paletę swoich możliwości dramatycznych i komediowych, a jego popisowe monologi oraz emocjonalny śpiew przy pianinie należą do najbardziej pamiętnych scen filmu. Heather Graham i Natasha Henstridge dotrzymują mu kroku, tworząc świetnie skontrastowany duet zdeterminowanych kobiet. Zdjęcia Olivera Stapletona skutecznie budują klaustrofobiczny klimat, potęgując uczucie zamknięcia i emocjonalnej matni. Choć „Two Girls and a Guy” nie zdobył masowej popularności w kinach i był dystrybuowany jako kino niezależne, zyskał uznanie krytyków za odważną strukturę narracyjną oraz porywające kreacje aktorskie. Film Tobacka pozostaje intrygującym studium skomplikowanych relacji damsko-męskich z końca lat 90. oraz dowodem na to, że z minimalistycznej formy i prostego pomysłu można wycisnąć ogromny ładunek dramatyczny.