グッバイ・ファーストラブ

映画『グッバイ・ファーストラブ』のあらすじ

„Un amour de jeunesse” (znany również pod angielskim tytułem „Goodbye First Love”) z 2011 roku to trzeci pełnometrażowy film cenionej francuskiej reżyserki Mii Hansen-Løve. Autorka, znana z wyjątkowej wrażliwości i czułego przyglądania się ludzkim emocjom, po raz kolejny sięga po wątki o charakterze autobiograficznym, tworząc słodko-gorzki portret pierwszej, wszechogarniającej miłości oraz jej trwałego śladu w dorosłym życiu. Akcja filmu rozpoczyna się w 1999 roku w Paryżu. Piętnastoletnia Camille (w tej roli Lola Créton) przeżywa gwałtowne uczucie do nieco starszego Sullivana (Sebastian Urzendowsky). Ich relacja jest pełna pasji, ale też młodzieńczego dramatyzmu i niespełnienia. Kiedy Sullivan decyduje się na wielomiesięczną podróż po Ameryce Południowej, Camille zostaje sama. Rzadko nadchodzące listy z czasem całkowicie przestają płynąć, wpędzając dziewczynę w głęboki kryzys emocjonalny. Hansen-Løve z wielką precyzją ukazuje upływ czasu i powolny proces odbudowywania własnej tożsamości po zerwaniu. Mija kilka lat – Camille studiuje architekturę, powoli odzyskuje równowagę i układa sobie życie u boku doświadczonego profesora, Lorenza. Jej poukładany świat zostaje jednak zachwiany, gdy Sullivan niespodziewanie ponownie pojawia się w Paryżu. Reżyserka unika taniego melodramatyzmu, skupiając się na subtelnych niuansach powracających wspomnień i pytaniu o to, czy można naprawdę uwolnić się od pierwszej miłości. Architektura w filmie staje się naturalną metaforą mozolnego konstruowania nowego życia na fundamentach dawnych doświadczeń. Film wyróżnia się naturalistycznym stylem oraz znakomitymi zdjęciami Stéphane'a Fontaine'a, które świetnie chwytają zarówno klimat paryskich pracowni, jak i idylliczne krajobrazy francuskiej prowincji Ardèche. Na szczególną uwagę zasługuje dojrzała kreacja Loli Créton, która z niezwykłą wyczuciem przedstawia ewolucję swojej bohaterki – od zagubionej nastolatki po niezależną młodą kobietę. Ważną rolę odgrywa tu również starannie dobrana ścieżka dźwiękowa, zawierająca m.in. utwory z kręgu muzyki folkowej. Obraz „Un amour de jeunesse” umocnił pozycję Mii Hansen-Løve w kinie autorskim, zyskując uznanie krytyków za autentyzm, poetycki spokój oraz pozbawione sentymentalizmu ujęcie tematu dorastania.