メイズ・ランナー 最期の迷宮

映画『メイズ・ランナー 最期の迷宮』のあらすじ

巨大迷宮から脱出するために3年もの歳月を費やしたトーマスと仲間たちだったが、謎は深まるばかり。捕らわれた仲間ミンホを救い出すため、そして自分たちが閉じ込められた理由を突き止めるために、彼らは決死の覚悟で伝説の迷宮に逆侵入することを決意する。そんな彼らの前に、謎の組織「WCKD」が立ちはだかる。

„Więzień labiryntu: Lek na śmierć” (2018) w reżyserii Wesa Balla stanowi zwieńczenie popularnej trylogii filmowej, będącej ekranizacją młodzieżowej serii powieści science fiction autorstwa Jamesa Dashnera. Film zamyka opowieść zapoczątkowaną w 2014 roku, przenosząc widzów z zamkniętego Labiryntu oraz nieprzyjaznych Pustkowi wprost do centrum dowodzenia organizacji DRESZCZ (WCKD). Produkcja filmu wiązała się z ogromnymi wyzwaniami realizacyjnymi. W marcu 2016 roku na planie zdjęciowym doszło do groźnego wypadku, w którym odtwórca głównej roli Dylan O'Brien odniósł poważne obrażenia. Zdjęcia zostały wstrzymane na niemal rok, a premierę przesunięto z 2017 na styczeń 2018 roku, co pozwoliło aktorowi w pełni powrócić do zdrowia i dokończyć projekt. Akcja filmu skupia się na widowiskowej i niebezpiecznej misji ratunkowej. Thomas staje na czele grupy zbiegłych Streferów – w tym Newta oraz Frypana – by odbić swojego przyjaciela Minho oraz inne dzieci przetrzymywane przez DRESZCZ. Ślad prowadzi do Ostatniego Miasta, czyli futurystycznej, odizolowanej metropolii otoczonej potężnym murem, stanowiącej ostatni bastion ludzkości wolny od zabójczego wirusa zwanego Pożogą. Wtargnięcie do bezwzględnie strzeżonego punktu wymaga pomocy dawnych sojuszników i stawienia czoła nowym zagrożeniom. W miarę jak Thomas zbliża się do celu, odkrywa prawdy dotyczące powstania leku na zarazę, co zmusza go do konfrontacji z doktor Avą Paige oraz bezwzględnym Jansonem. Pod względem reżyserskim Wes Ball utrzymuje wysokie tempo akcji, otwierając film spektakularną sekwencją odbicia pociągu. Wizualnie „Lek na śmierć” znacząco odróżnia się od wcześniejszych odsłon – surowe krajobrazy ustępują miejsca sterylnym wnętrzom i rozświetlonym wieżowcom Ostatniego Miasta. Zdjęcia Gyuli Padosa doskonale oddają skok skali wydarzeń, sprawnie łącząc kameralne momenty z epickimi scenami bitewnymi i zamieszkami ulicznymi. Dynamiczna muzyka Johna Paesano skutecznie potęguje napięcie w kluczowych momentach dramaturgicznych, nadając całemu widowisku odpowiedni ciężar gatunkowy. Aktorsko film opiera się na dojrzałych kreacjach młodej obsady. Dylan O'Brien po raz kolejny przekonująco ukazuje ewolucję Thomasa z zagubionego chłopca w zdeterminowanego lidera. Świetne kreacje drugoplanowe tworzą Thomas Brodie-Sangster jako Newt oraz Kaya Scodelario w roli rozdartej wewnętrznie Teresy. Warto zauważyć, że w przeciwieństwie do wielu innych młodzieżowych adaptacji z tego okresu, twórcy nie zdecydowali się na podział finałowej książki na dwie osobne części. Dzięki temu „Lek na śmierć” stanowi spójny, intensywny i satysfakcjonujący finał serii, który z powodzeniem domknął trylogię.