Le Château de ma mère

映画『Le Château de ma mère』のあらすじ

„Zamek mojej matki” (Le Château de ma mère) w reżyserii Yves’a Roberta to urzekająca ekranizacja drugiej części autobiograficznego cyklu „Wspomnienia z dzieciństwa” autorstwa wybitnego francuskiego pisarza i dramaturga Marcela Pagnola. Film powstał równolegle z obrazem „Chwała mojego ojca” (La Gloire de mon père) i stanowi jego bezpośrednią kontynuację. Obie produkcje, kręcone symultanicznie w malowniczych plenerach Prowansji, do dziś uważane są za jedno z największych osiągnięć francuskiego kina nostalgicznego, przywołującego świat utraconego dzieciństwa. Akcja filmu przenosi nas na przełom XIX i XX wieku. Młody Marcel Pagnol powraca z rodziną do ukochanego wiejskiego domu La Bastide Neuve, ukrytego pośród prowansalskich wzgórz Le Garlaban. Chłopiec pogłębia więź z wiejskim przyjacielem, Lili des Bellons, z którym przemierza dzikie tereny i uczy się praw natury. W tym samym czasie Marcel przeżywa pierwsze romantyczne uniesienia, ulegając czarowi wyniosłej Isabelle, córki rzekomego poety. Kluczowym wątkiem fabularnym staje się jednak trudna i wyczerpująca droga, jaką rodzina musi pokonywać z Marsylii na wieś podczas każdego weekendu. Aby im pomóc, życzliwy strażnik kanału wręcza ojcu Marcela klucz do bram prywatnych posiadłości ciągnących się wzdłuż kanału. Przejście przez tereny tytułowego zamku staje się dla rodziny źródłem niezwykłych emocji i niespodziewanych problemów. Reżyser Yves Robert tworzy opowieść przesyconą ciepłem, delikatnym humorem i czułością. Zdjęcia Roberta Alazrakiego zachwycają naturalnym światłem, złotymi odcieniami prowansalskiego krajobrazu i mistrzowskim oddaniem ducha epoki. Niezwykły klimat utworu współtworzy również poruszająca, melodyjna muzyka Vladimira Cosmy, która wspaniale podkreśla nostalgiczny charakter wspomnień. Aktorzy, z Julienem Ciamacą na czele oraz Philippe’em Caubère’em i Nathalie Roussel w rolach rodziców, tworzą niezwykle przekonujący i pełen miłości portret francuskiej rodziny. „Zamek mojej matki” zdobył wielkie uznanie zarówno we Francji, jak i na świecie, stając się klasykiem kina familijnego i obyczajowego. To wzruszający, ponadczasowy hołd złożony matczynej miłości, ulotnej młodości oraz urokom prowincjonalnej Francji, który niezmiennie zachwyca kolejne pokolenia widzów.