ブータン 山の教室

映画『ブータン 山の教室』のあらすじ

ヒマラヤ山脈の標高4800メートル、8日間のトレッキングでしかたどり着けない実在の村を舞台に、都会から来た教師と子どもたちの交流を描く。ブータン山間部の素朴な暮らしぶりを、圧倒的な映像美で映し出す。

"Lunana. Szkoła na końcu świata" (oryg. "Lunana: A Yak in the Classroom") w reżyserii Pawo Choyning Dorji to wyjątkowy debiut fabularny, który zdobył uznanie krytyków i widzów na całym świecie. Głównym bohaterem jest Ugyen, młody nauczyciel mieszkający w Thimphu, stolicy Bhutanu. Ugyen nie wiąże jednak swojej przyszłości z edukacją ani z rodzinnym krajem – marzy o wyjeździe do Australii, gdzie chce rozwijać karierę piosenkarza. Zanim jednak zrealizuje swoje plany, musi wypełnić ostatni rok państwowej służby nauczycielskiej. Władze wysyłają go do Lunany, jednej z najbardziej odległych osad na świecie, leżącej wysoki w Himalajach. Podróż do celu okazuje się wielodniową, wycieńczającą pieszą wędrówką przez surowy górski teren. Po przybyciu na miejsce Ugyen zderza się z całkowitym brakiem cywilizacyjnych wygód: we wsi nie ma elektryczności, bieżącej wody ani zasięgu telefonicznego, a w samej klasie brakuje nawet tablicy i papieru. Choć początkowo zrezygnowany bohater pragnie jak najszybciej uciec z tego miejsca, z czasem zaczyna odkrywać urok prostego życia. Niezwykła gościnność mieszkańców, pasja dzieci pragnących się uczyć oraz głęboka mądrość tradycyjnych bhutańskich pieśni powoli zmieniają jego spojrzenie na świat i własne priorytety. Styl reżyserski Pawo Choyning Dorji cechuje się niezwykłym wyczuciem natury oraz autentycznością. Film został nakręcony bezpośrednio w plenerach wsi Lunana, a w rolę wielu mieszkańców wcielili się lokalni górale, dla których praca z kamerą była zupełnie nowym doświadczeniem. Na szczególną uwagę zasługują zdjęcia Jigme Tenzinga, wspaniale chwytające majestat himalajskich krajobrazów oraz surowe piękno codziennego życia. Równie istotną rolę odgrywa muzyka, w tym tradycyjna pieśń pasterska, stanowiąca emocjonalny fundament całej opowieści. Odbiór filmu był niezwykle entuzjastyczny, a produkcja przeszła do historii bhutańskiej kinematografii. "Lunana. Szkoła na końcu świata" to poruszająca opowieść o poszukiwaniu szczęścia, poczuciu przynależności i zderzeniu nowoczesnych aspiracji z tradycyjnym stylem życia. Obraz przyniósł Bhutanowi pierwszą w historii nominację do Oscara w kategorii najlepszego filmu międzynarodowego, stając się uniwersalnym symbolem piękna prostoty.