13日の金曜日 PART8／ジェイソンN.Y.へ

映画『13日の金曜日 PART8／ジェイソンN.Y.へ』のあらすじ

Jason ships out aboard a teen-filled "love boat" bound for New York, which he soon transforms into the ultimate voyage of the damned.

„Piątek trzynastego 8: Jason Zdobywa Manhattan” (1989) w reżyserii Roba Heddena to ósma odsłona jednej z najpopularniejszych i najbardziej długowiecznych serii slasherów w historii kina grozy. Pod koniec lat 80. twórcy cyklu stanęli przed wyzwaniem odświeżenia formuły, która po siedmiu filmach rozgrywających się głównie w okolicach obozowiska Crystal Lake zaczynała ulegać wyczerpaniu. Zapadła wówczas decyzja o przeniesieniu akcji do tętniącej życiem metropolii. Postać niezniszczalnego mordercy w masce hokejowej została rzucona w zupełnie nowe otoczenie, co miało nadać serii nowy dynamizm i przyciągnąć do kin kolejną generację widzów. Fabuła rozpoczyna się nad jeziorem Crystal Lake, gdzie uśpiony na dnie zbiornika Jason Voorhees zostaje przypadkowo przywrócony do życia w wyniku uszkodzenia podwodnego kabla elektrycznego. Morderca natychmiast wraca do swojego krwawego procederu, trafiając na pokład statku wycieczkowego SS Lazarus. Wycieczkowiec zmierza w stronę Nowego Jorku, a na jego pokładzie bawi się grupa młodzieży świętująca ukończenie szkoły średniej. Jason stopniowo eliminuje kolejnych pasażerów i członków załogi, zamieniając beztroski rejs w prawdziwy koszmar. Nielicznym ocalałym udaje się dotrzeć w szalupie ratunkowej do brzegu Manhattanu, lecz morderca podąża krok w krok za nimi, przemierzając mroczne zaułki, stacje metra oraz podziemne kanały Nowego Jorku. W rolę Jasona Voorheesa po raz drugi w swojej karierze wcielił się Kane Hodder, którego fizyczność i charakterystyczna ekspresja stały się dla wielu fanów definitywnym przedstawieniem tej postaci. Reżyser Rob Hedden starał się połączyć klasyczny klimat slashera z mroczną, miejską estetyką lat 80. Choć znacząca część zdjęć – ze względów budżetowych – powstawała w Vancouver imitującym nowojorskie plany, sekwencje nakręcone na prawdziwym Times Square dodają filmowi unikalnego charakteru. Muzyka skomponowana przez Freda Mollina odeszła od tradycyjnych, orkiestrowych brzmień znanych z wcześniejszych części na rzecz elektronicznych syntezatorów i piosenek rockowych. Film spotkał się po premierze z mieszanymi recenzjami krytyków oraz umiarkowanym przyjęciem w box office, stając się jednym z najmniej dochodowych rozdziałów serii w okresie jej realizacji przez studio Paramount Pictures. Wielu widzów narzekało na fakt, że Jason spędza na samym Manhattanie stosunkowo niewiele czasu ekranowego. Z perspektywy lat „Jason Zdobywa Manhattan” zyskał jednak status pozycji kultowej pośród miłośników kina klasy B. Zapamiętano go ze względu na kilka ikonicznych scen zabójstw oraz śmiałą próbę wyrwania ikony horroru z jej naturalnego środowiska.