エルム街の悪夢４ ザ・ドリームマスター 最後の反撃

映画『エルム街の悪夢４ ザ・ドリームマスター 最後の反撃』のあらすじ

“エルム街の悪夢”シリーズ第4弾。フレディを倒してからおよそ2年後。悪夢から解放されたクリスティンは高校生として平穏な日々を送っていた。しかし悪夢は突然蘇り、彼女のまわりで無惨な事件が起きて……。

"Koszmar z Ulicy Wiązów 4: Władca Snów" z 1988 roku to czwarta odsłona kultowej serii horrorów zapoczątkowanej przez Wesa Cravena. Po wielkim sukcesie komercyjnym trzeciej części studio New Line Cinema postanowiło iść za ciosem, zatrudniając młodego, obiecującego fińskiego reżysera Renny’ego Harlina. Fabuła bezpośrednio kontynuuje wątki znane z "Wojowników snów". Kristen Parker oraz jej przyjaciele, Joey i Kincaid, próbują ułożyć sobie życie na nowo po opuszczeniu szpitala psychiatrycznego Westin Hills. Szybko okazuje się jednak, że Freddy Krueger powraca z zaświatów, by dokończyć swoje krwawe dzieło i wyeliminować ostatnich ocalałych z Ulicy Wiązów. Gdy Kristen ponownie wpada w sidła koszmaru, wykorzystuje swoją niezwykłą zdolność wciągania innych w swoje sny. Przed śmiercią przekazuje ten dar nieśmiałej i wycofanej przyjaciółce, Alice Johnson. To właśnie Alice staje się nowym celem i zarazem głównym przeciwnikiem psychopatycznego zabójcy z ostrymi jak brzytwa rękawicami. Z każdą kolejną ofiarą Freddego, dziewczyna przejmuje cechy oraz umiejętności swoich zmarłych przyjaciół, powoli przeobrażając się z bezbronnej nastolatki w tytułową "Władczynię Snów", zdolną rzucić wyzwanie monstrum w jego własnym, surrealistycznym świecie. Renny Harlin nadał czwartej części wyraźnie dynamiczny, teledyskowy styl, niezwykle charakterystyczny dla końcówki lat 80. Film kładzie ogromny nacisk na widowiskowe, pomysłowe efekty specjalne oraz czarny humor. Charakteryzacja Freddy'ego Kruegera, w którego po raz kolejny brawurowo wcielił się Robert Englund, jest tu u szczytu swojej popkulturowej formy. Na uwagę zasługuje również zmiana w obsadzie – rolę Kristen po Patricii Arquette przejęła Tuesday Knight, która nagrała także piosenkę otwierającą film ("Nightmare"). Oprawa muzyczna łączy tradycyjną ścieżkę dźwiękową Craiga Safana z przebojami muzyki rockowej i popowej tamtego okresu. "Władca Snów" okazał się ogromnym sukcesem finansowym, stając się na kilkanaście lat najbardziej dochodową częścią całego cyklu w amerykańskim box office. Choć krytycy byli podzieleni w ocenach – zarzucając obrazowi odejście od mrocznego, czystego horroru na rzecz rozrywkowego kina akcji – widzowie pokochali ten spektakularny festiwal kreatywnych scen uśmiercania bohaterów i ikonicznych onelinerów Kruegera. Czwarta część trwale ugruntowała pozycję Freddy’ego jako ikony popkultury lat 80. i utorowała Renny’emu Harlinowi drogę do wielkiej kariery w Hollywood.