REC / レック

映画『REC / レック』のあらすじ

テレビのドキュメンタリー番組を制作中の女性レポーター・アンヘラは、通報を受けた消防隊に同行してとあるアパートを訪れる。そこには血まみれになって立ちつくす1人の老婆がいた。老婆は駆けつけた警察官を突然襲いはじめ……。閉ざされたアパートの中で想像を絶する恐怖に見舞われる人々の姿を、手持ちカメラ目線によるドキュメンタリー・タッチの映像で描き出し、本国スペインで大ブームを巻き起こしたパニック・ホラー。

Rok 2007 okazał się wyjątkowo przełomowy dla hiszpańskiego kina grozy. Obok sukcesów pełnoekranowych dramatów z elementami niesamowitości, to właśnie stworzony przez duet Jaume Balagueró i Paco Plaza „[REC]” zdefiniował na nowo język nowoczesnego horroru. Twórcy postanowili wykorzystać do granic możliwości rosnącą wówczas na popularności konwencję found footage, łącząc dynamikę reportażu telewizyjnego z klaustrofobiczną atmosferą osaczenia. Efektem stało się widowisko wyjątkowo realistyczne, bezwzględne i trzymające w napięciu od pierwszej do ostatniej minuty. Fabuła filmu skupia się na młodej dziennikarce Ángeli Vidal oraz jej kamerzyście Pablo, którzy realizują kolejny odcinek nocnego programu telewizyjnego przedstawiającego pracę lokalnych służb ratunkowych. Dołączają do brygady strażaków z Barcelony, licząc na ekscytujące ujęcia z akcji. Gdy nadchodzi rutynowe zgłoszenie dotyczące starszej kobiety uwięzionej w swoim mieszkaniu, ekipa telewizyjna udaje się na miejsce wraz z ratownikami. Po przybyciu do kamienicy okazuje się jednak, że sprawa wymyka się spod kontroli. Mieszkańców atakuje tajemniczy wirus powodujący skrajną agresję i zachowania przypominające wściekliznę. Służby sanitarne błyskawicznie poddają budynek kwarantannie, uszczelniając wszystkie wyjścia. Uwięzieni wewnątrz bohaterowie stają do nierównej walki o przeżycie, podczas gdy obiektyw kamery rejestruje każdy kolejny akt koszmaru. Strona formalna „[REC]” jest jednym z kluczowych elementów jego sukcesu. Całość sprawia wrażenie nieprzerwanego nagrania z jednej ciągłej rejestracji, co potęguje poczucie uczestnictwa widzów w przedstawianych wydarzeniach. Reżyserzy całkowicie zrezygnowali z pozaekranowej muzyki ilustracyjnej na rzecz audialnego realizmu – ścieżka dźwiękowa składa się wyłącznie ze skondensowanych odgłosów otoczenia, krzyków, uderzeń i panicznego oddechu bohaterów. Mistrzowskie wykorzystanie światła, w tym kultowej już sekwencji z użyciem trybu noktowizyjnego w finale filmu, przeszło do historii jako wzorzec budowania napięcia w przestrzeni pozbawionej widoczności. Nie bez znaczenia pozostaje również aktorstwo. Wcielająca się w główną rolę Manuela Velasco, wykorzystując swoje realne doświadczenie dziennikarskie, stworzyła wyrazistą kreację, w której autentyczna zawodowa rutyna stopniowo ustępuje miejsca czystemu przerażeniu. „[REC]” odniósł wielki sukces frekwencyjny i krytyczny na całym świecie, zdobywając liczne nagrody na festiwalach filmowych oraz zapoczątkowując popularną franczyzę. Film uznawany jest dziś za jedno z najważniejszych osiągnięć europejskiego horroru XXI wieku.