スーパーマンIV／最強の敵

映画『スーパーマンIV／最強の敵』のあらすじ

再びG・ハックマン扮する悪の天才レックス・ルーサーが登場、核エネルギーから創り出した“悪のスーパーマン”ニュークリアマンを使ってスーパーマンに戦いを挑む。「アイアン・イーグル」（87）のS・J・フューリーが監督。

Czwarty i zarazem ostatni film z klasycznej serii o Człowieku ze Stali z Christopherem Reeve’em w roli głównej zadebiutował w kinach w 1987 roku. Po przejęciu praw do franczyzy od producentów Alexandra i Ilyi Salkindów przez wytwórnię Cannon Films (prowadzoną przez Menachema Golana i Yorama Globusa), projekt zyskał wyraźnie zaangażowany społecznie i politycznie wydźwięk. Christopher Reeve zgodził się ponownie założyć czerwoną pelerynę pod warunkiem, że otrzyma wpływ na fabułę. Aktor chciał poruszyć niezwykle aktualny wówczas problem zimnowojennego wyścigu zbrojeń i zagrożenia atomowego. Za reżyserię odpowiadał Sidney J. Furie, twórca znany z takich produkcji jak „Chłopiec z rozbitka” czy sensacyjny „Żelazny Orzeł”. Fabuła filmu koncentruje się na bezprecedensowej decyzji Supermana, który postanawia raz na zawsze uwolnić ludzkość od groźby zagłady nuklearnej. Bohater zbiera wszystkie rakiety z głowicami jądrowymi z całego świata i wrzuca je w przestrzeń kosmiczną, prosto w Słońce. Sytuację politycznego zamieszania wykorzystuje jednak jego odwieczny wróg, Lex Luthor (Gene Hackman), który ucieka z więzienia z pomocą swojego siostrzeńca Lenny’ego. Luthor wykrada z muzeum kosmyk włosów Supermana i przyczepia go do jednej z wysyłanych w kosmos rakiet. W wyniku reakcji wewnątrz gwiazdy powstaje Nuclear Man – potężny przeciwnik czerpiący energię bezpośrednio ze światła słonecznego, stający się śmiertelnym zagrożeniem dla Człowieka ze Stali. Pod względem realizacyjnym „Superman IV” mocno ucierpiał z powodu drastycznych cięć budżetowych wprowadzonych przez studio Cannon na krótko przed rozpoczęciem zdjęć. Znaczące ograniczenie funduszy przełożyło się na widoczny spadek jakości efektów specjalnych, które wypadają skromniej niż w pierwszej części z 1978 roku. Mimo niedociągnięć technicznych obsada starała się wycisnąć z materiału jak najwięcej. Christopher Reeve po raz kolejny z charyzmą wcielił się w podwójną rolę Clarka Kenta i Supermana, a Gene Hackman wniósł do roli Lexa Luthora charakterystyczną dla siebie dawkę humoru. Muzykę do filmu opracował Alexander Courage, opierając się na ikonicznych motywach skomponowanych pierwotnie przez Johna Williamsa. „Superman IV” spotkał się z chłodnym przyjęciem ze strony krytyków oraz rozczarowującymi wynikami w box office. Słabe efekty wizualne, skrócona w montażu fabuła i widoczne oszczędności produkcyjne sprawiły, że film uznano za najsłabszą odsłonę cyklu. Klapa finansowa czwartej części zamroziła filmowe losy Supermana na niemal dwa dziesięciolecia – bohater powrócił na duże ekrany dopiero w 2006 roku w produkcji „Superman: Powrót”. Dziś obraz Sidneya J. Furie funkcjonuje w świadomości fanów jako nostalgicznym domknięcie pewnej epoki oraz pamiątka po ostatnim występno Christophera Reeve’a w tej kultowej roli.