デス・フロア

映画『デス・フロア』のあらすじ

Włoskie kino grozy przez długie lata poszukiwało nowego impulsu, który pozwoliłby mu nawiązać do lat świetności z ery Dario Argento, Lucio Fulciego czy Mario Bavy. Jedną z najbardziej udanych i wyrazistych prób odświeżenia gatunku na Półwyspie Apenińskim w drugiej dekadzie XXI wieku stał się film „The End? L'inferno fuori” z 2017 roku w reżyserii Daniele Misischii. Obraz, wyprodukowany przy wsparciu cenionego duetu producencko-reżyserskiego Manetti Bros. (Antonio i Marco Manetti), stanowi pomysłowe połączenie nurtu zombie apocalypse z konwencją kameralnego, claustrofobicznego thrillera zamkniętej przestrzeni. Głównym bohaterem opowieści jest Claudio Verona, w którego postać wcielił się Alessandro Roja. Claudio to zimny, cyniczny i pewny siebie rzymski biznesmen, dla którego liczą się wyłącznie własny sukces oraz pieniądze. Pewnego dnia śpieszy się na kluczowe spotkanie z inwestorem, jednak jego plany krzyżuje nagła awaria windy w nowoczesnym wieżowcu. Utknięcie między piętrami wydaje się początkowo jedynie denerwującą przeszkodą w napiętym grafiku. Sytuacja przybiera jednak koszmarny obrót, gdy w budynku i na ulicach Rzymu wybuchają gwałtowne zamieszki. Szybko okazuje się, że poza ścianami windy rozprzestrzenia się tajemniczy, niezwykle agresyjny wirus, zamieniający ludzi w krwiożercze bestie. Niewielka kabina ze słabo domkniętymi drzwiami staje się dla bohatera jedyną osłoną, a zarazem śmiertelną pułapką. Daniele Misischia z powodzeniem buduje napięcie, operując minimalizmem i ograniczoną przestrzenią. Reżyser zmusza widza do śledzenia dramatu niemal wyłącznie z perspektywy zablokowanej windy, co potęguje uczucie izolacji i bezsilności. Duża w tym zasługa precyzyjnych zdjęć skupiających się na detalach, ciasnych kadrach i grze światła oraz sprawnie skonstruowanej ścieżki dźwiękowej. Odgłosy brutalnej walki dochodzące z korytarza oraz chaos sączący się z głośnika telefonu tworzą wyraziste tło dla aktorskiego popisu Alessandro Roi. Aktor z wyczuciem przedstawia psychologiczną ewolucję swojego bohatera – od aroganckiego korporacyjnego karierowicza do przerażonego, lecz zdeterminowanego człowieka walczącego o przetrwanie. „The End? L'inferno fuori” został ciepło przyjęty przez miłośników kina gatunkowego, zdobywając uznanie m.in. na prestiżowym festiwalu FrightFest w Londynie. Produkcja udowodniła, że dzięki dyscyplinie realizacyjnej i wyrazistemu pomysłowi można stworzyć trzymający w napięciu horror zombie bez potrzeby dysponowania ogromnym budżetem hollywoodzkich widowisk.