Non è un paese per single

映画『Non è un paese per single』のあらすじ

A brilliant and intelligent love comedy that celebrates second chances and new horizons, starring a strong and determined woman who settles the score.

Ekranizacje powieści obyczajowych i romansów cieszą się niesłabnącą popularnością na całym świecie, a włoska literatura popularna coraz odważniej wkracza na ekrany kin i platform streamingowych. Film „To nie miejsce dla singli” w reżyserii Laury Chiossone to filmowa adaptacja uznanej powieści autorstwa Felicii Kingsley (oryg. „Non è un paese per single”). Chiossone, znana z wyczucia komediowego oraz umiejętności wnikliwego opowiadania o skomplikowanych relacjach międzyludzkich, co udowodniła m.in. w komedii „Genitori quasi perfetti”, przenosi na ekran pełną uroku, ale i niepozbawioną dylematów historię osadzoną w sercu słonecznej Toskanii. Główną bohaterką opowieści jest Elisa, niezależna i twardo stąpająca po ziemi kobieta, która wychowuje dziecko jako samotna matka. Jej życie w urokliwym miasteczku Belvedere wydaje się całkowicie poukładane i bezpieczne, wpisane w rytm codziennych obowiązków oraz wypracowanej przez lata samowystarczalności. Belvedere to jednak miejsce specyficzne – malownicza toskańska mieścina słynie z tego, że miłość traktuje się tu jako jedyną liczącą się wartość, a bycie singlem postrzegane jest niemal jak anomalia. Spokój Elisy zostaje zaburzony, gdy w jej życiu pojawia się Michele. Mężczyzna wnosi do jej świata chaos, ale i dawno zapomniane emocje. Heroina staje przed trudnym wyborem między stabilnym, choć przewidywalnym życiem, które sama sobie zbudowała, a otwarciem się na uczucie, które wymaga od niej odrzucenia dotychczasowych pancerzy ochronnych. Od strony realizacyjnej film wpisuje się w klasyczne wzorce włoskiej komedii romantycznej, stawiając na nasycone barwy i malownicze kadry toskańskich krajobrazów. Zdjęcia eksponują zarówno urok wąskich uliczek Belvedere, jak i rozległe, słoneczne wzgórza, tworząc ciepłą, eskapistyczną atmosferę. Reżyserka Laura Chiossone balansuje pomiędzy lekkim humorem a bardziej stonowanymi akcentami obyczajowymi, unikając popadania w przesadny banał. Istotnym elementem nastroju jest również ścieżka dźwiękowa, w której tradycyjne włoskie brzmienia przeplatają się ze współczesnymi, wpadającymi w ucho utworami popowymi. „To nie miejsce dla singli” wpisuje się w nurt nowoczesnego kina romantycznego, które obok wątku miłosnego stawia pytania o niezależność kobiet, wyzwania samotnego rodzicielstwa oraz strach przed ponownym zranieniem. Dla wielbicieli prozy Felicii Kingsley produkcja stanowi przeniesienie literackiego świata na ekran, natomiast dla szerszej publiczności jest to lekka, sprawnie zrealizowana propozycja komediowa, zachwycająca włoskim klimatem i sympatycznie zarysowanymi postaciami.