UHF

映画『UHF』のあらすじ

Pod koniec lat 80. "Weird Al" Yankovic był już absolutną gwiazdą muzycznej parodii. Wraz ze swoim wieloletnim menedżerem i reżyserem teledysków, Jayem Leveyem, postanowił przenieść swój unikalny styl humoru na duży ekran. Efektem tej współpracy stała się komedia „UHF” (w Polsce znana także pod tytułami „UKF” lub „Szalony spiker”), która zadebiutowała w kinach w 1989 roku. Film stanowi bezkompromisową, pełną energii satyrę na amerykańską telewizję przełomu dekad oraz ówczesną popkulturę, wpisując się w najlepsze tradycje zwariowanych komedii absurdu. Fabuła skupia się na losach George'a Newmana (w tej roli "Weird Al" Yankovic), niepoprawnego marzyciela z bujną wyobraźnią, który nie potrafi utrzymać żadnej stałej pracy. Szansa na zmianę życia pojawia się w momencie, gdy jego wuj wygrywa na loterii podupadającą, lokalną stację telewizyjną Kanał 62 (działającą w pasmie UHF) i powierza George'owi funkcję menedżera. Stacja znajduje się na skraju bankruptwa, a dotychczasowe programy nie przyciągają widowni. George wraz z przyjacielem Bobem postanawiają całkowicie odmienić ramówkę, wprowadzając szalone, niskobudżetowe i całkowicie niekonwencjonalne audycje. Niespodziewany sukces stacji zwraca uwagę R.J. Fletchera, bezwzględnego właściciela konkurencyjnego, potężnego kanału sieciowego, który postanawia zniszczyć nieporadnych rywali. Film wyróżnia się epizodyczną strukturą, przetykaną licznymi parodiami znanych produkcji filmowych i telewizyjnych tamtych lat. Widzowie odnajdą tu odniesienia m.in. do „Poszukiwaczy zaginionej Arki”, „Rambo II”, „Conana Barbarzyńcy” czy „Bliskich spotkań trzeciego stopnia”. Kluczowym elementem widowiska są występujące w filmie fikcyjne programy telewizyjne, takie jak teleturniej „Koło Ryby” (Wheel of Fish) czy show dla dzieci prowadzony przez ciapowatego woźnego Stanleya Spadowskiego. W rolę Stanleya wcielił się Michael Richards, którego wybitny talent do komedii fizycznej stał się jednym z najsilniejszych punktów filmu. W obsadzie znaleźli się również Kevin McCarthy jako przerysowany czarny charakter oraz Victoria Jackson i Fran Drescher. W momencie premiery latem 1989 roku film nie odniósł sukcesu komercyjnego w kinach, rywalizując z wielkimi hitami sezonu, takimi jak „Batman” czy „Indiana Jones i ostatnia krucjata”. Z czasem jednak dzieło Jaya Leveya zyskało status filmu kultowego dzięki wydaniom na kasetach VHS i płytach DVD. Muzykę skomponował John Du Prez, a ścieżka dźwiękowa zawierała autorskie piosenki Yankovica, w tym tytułowy utwór „UHF”. Dziś obraz ten uważany jest za klasykę komedii absurdu lat 80. oraz kluczowy element dorobku artystycznego „Weird Ala”.