Un mundo maravilloso

映画『Un mundo maravilloso』のあらすじ

„Un mundo maravilloso” (Wspaniały świat) w reżyserii Luisa Estrady z 2006 roku to ostry jak brzytwa meksykański komediodramat oraz czarna komedia polityczna, stanowiąca kolejny ważny krok w twórczości meksykańskiego reżysera. Film wpisuje się w słynny cykl satyr społeczno-politycznych Estrady, zapoczątkowany przez głośny obraz „La ley de Herodes” (1999), a kontynuowany w późniejszych dziełach, takich jak „El infierno” (2010) czy „La dictadura perfecta” (2014). Reżyser po raz kolejny w bezkompromisowy sposób bierze na warsztat absurdy meksykańskiej sceny politycznej, obłudę władz oraz fikcję tworzoną przez neoliberalną propagandę sukcesu i media. Głównym bohaterem opowieści jest Juan Pérez (w tej roli znakomity Damián Alcázar), ubogi i bezdomny mężczyzna żyjący na marginesie społeczeństwa w Meksyku. Przypadkowe zdarzenie całkowicie odmienia jego los – szukając bezpiecznego miejsca na nocleg, Juan wspina się na gzyms wieżowca World Trade Center. Prasa i telewizja natychmiast interpretują tę sytuację jako próbę samobójczą podjętą w geście protestu przeciwko skrajnej nędzy. Sprawa wywołuje wielki skandal polityczny i zagraża wizerunkowi rządu, który publicznie głosi, że problem ubóstwa został w kraju całkowicie rozwiązany. Aby zatuszować sprawę i udowodnić społeczeństwu, że „w Meksyku nie ma biedy”, Minister Gospodarki postanawia przekupić Juana. Bezdomny otrzymuje dom, samochód i znaczne fundusze, stając się żywym dowodem na rzekomy sukces rządowej reformy. Szybko jednak okazuje się, że ten sztucznie wykreowany rajski świat ma swoją brutalną cenę. Struktura filmu nawiązuje do groteskowej baśni i gorzkiego moralitetu, w którym klasyczny motyw „od zera do milionera” zostaje wywrócony do góry nogami. Estrada sprawnie operuje kontrastami – zestawia ze sobą skrajną nędzę slumsów z kiczowatym przepychem elit politycznych. Zdjęcia Javiera Aguirresarobe podkreślają wizualny podział między dwoma światami, a muzyka Santiago Ojedy potęguje prześmiewczy charakter całej historii. Na szczególną uwagę zasługuje kreacja Damiána Alcázara, który idealnie łączy komizm z tragicznym wymiarem postaci zagubionego w politycznej machinie szarego człowieka. „Un mundo maravilloso” spotkał się z uznaniem widzów i krytyki w Meksyku jako trafna, choć wyostrzona diagnoza społeczno-gospodarcza. Film zdobył meksykańskie Nagrody Ariel m.in. za kostiumy i efekty specjalne. Do dziś dzieło Estrady pozostaje jednym z najciekawszych przykładów współczesnej meksykańskiej satyry filmowej, obnażającym mechanizmy kreowania politycznej fikcji.