グリーンマイル

映画『グリーンマイル』のあらすじ

大恐慌中の1935年。コールドマウンテン刑務所にあり、処刑室に続く通路があせた緑色であるため、“グリーンマイル”と呼ばれる死刑囚専用棟に殺人犯コーフィが収監される。だが、幼女惨殺の罪状とは裏腹に、コーフィは素晴らしい力を持っていた。彼は看守長ポールの重度の尿路感染症を治癒し、残忍な看守パーシーに踏み殺されたネズミをよみがえらせる。奇跡を目の当たりにしたポールはコーフィが本当に殺人犯なのか疑いだす。

Ekranizacja powieści Stephena Kinga z 1996 roku w reżyserii Franka Darabonta to drugie, po legendarnej produkcji „Skazani na Shawshank”, wspólne przedsięwzięcie tego twórcy i słynnego pisarza. Film z 1999 roku udowodnił, że Darabont jak mało kto potrafi przekładać prozę Kinga na język kina, tworząc dzieła pełne humanizmu, nostalgii oraz ogromnego moralnego ciężaru. „Zielona mila” szybko zyskała status jednego z najbardziej poruszających dramatów przełomu wieków, łącząc klasyczne kino więzienne z elementami realizmu magicznego i głębokiej refleksji nad naturą dobra i zła. Akcja filmu skupia się na wspomnieniach sędziwego Paula Edgecomba, który w latach 30. XX wieku pracował jako szef strażników w bloku śmierci więzienia Cold Mountain w Luizjanie. Tytułowa „zielona mila” to korytarz wyłożony zielonym linoleum, prowadzący skazańców na krzesło elektryczne. Zespół strażników stara się, aby ostatnie dni więźniów mijały w atmosferze spokoju i godności. Rutynę pracy przerywa jednak przybycie Johna Coffeya – ogromnego, czarnoskórego mężczyzny skazanego za okrutne morderstwo dwóch małych dziewczynek. Mimo przerażającej aparycji Coffey okazuje się człowiekiem niezwykle łagodnym, wrażliwym, a przede wszystkim obdarzonym tajemniczą, nadprzyrodzoną mocą uzdrawiania. Warstwa realizacyjna obrazu stoi na najwyższym poziomie. Frank Darabont prowadzi narrację w niespiesznym, epickim tempie, dając widzowi czas na dogłębne poznanie bohaterów i łączących ich relacji. Niezwykle poruszającą kreację stworzył Tom Hanks jako empatyczny, zmagający się z własnymi słabościami Paul, lecz prawdziwym sercem filmu staje się niezapomniany Michael Clarke Duncan w roli Johna Coffeya. W obsadzie wyróżniają się również Doug Hutchison jako okrutny strażnik Percy Wetmore oraz Sam Rockwell w roli nieprzewidywalnego przestępcy. Ciepłe zdjęcia Davida Tattersalla przydają mrocznym wnętrzom surowego więzienia nostalgicznego charakteru, a subtelna muzyka Thomasa Newmana idealnie współgra z emocjonalnym ciężarem opowieści. „Zielona mila” zdobyła ogromne uznanie zarówno ze strony krytyków, jak i publiczności na całym świecie, stając się żelazną klasyką współczesnej kinematografii. Film zdobył cztery nominacje do Oscara, w tym za najlepszy film oraz dla najlepszego aktora drugoplanowego. Po latach dzieło Darabonta wciąż zachwyca uniwersalnym przesłaniem o ludzkiej empatii, niesprawiedliwości losu i cenie niezwykłego daru, pozostając jedną z najważniejszych i najbardziej wzruszających adaptacji literatury w historii kina.