スターシップ・トゥルーパーズ

映画『スターシップ・トゥルーパーズ』のあらすじ

主人公ジョニー・リコは、高校卒業後地球連邦軍に入隊して宇宙戦艦のパイロットを志望するカルメン・イバネスに憧れ、両親の反対を押し切って軍に入隊。優秀なカルメンは艦隊アカデミーへ、超能力者の友人・カールは情報部へ配属されるが、リコは機動歩兵隊へ配属され、訓練キャンプでしごかれる日々を送る。訓練中、自らの判断ミスにより同期一人を殉職させる事故を起こしたことで、一旦は軍隊をあきらめようとしたリコだったが、奇襲攻撃で故郷ブエノスアイレスが壊滅したため機動歩兵に復帰し、宇宙での戦いに加わる。

Ekranizacja powieści Roberta A. Heinleina z 1959 roku pod tym samym tytułem, wyreżyserowana przez Paula Verhoevena („RoboCop”, „Pamięć absolutna”). Akcja filmu toczy się w odległej przyszłości, w której ludzkość zjednoczona pod sztandarem autorytarnej Zjednoczonej Federacji Ziemi prowadzi kosmiczną ekspansję. Główny bohater, Johnny Rico (Casper Van Dien), tuż po ukończeniu szkoły średniej zaciąga się do wojska, aby zdobyć pełne prawa obywatelskie i pójść w ślady swojej dziewczyny, Carmen (Denise Richards). Gdy Ziemia staje się celem ataku ze strony agresywnej rasy gigantycznych, obcych stawonogów pochodzących z planety Klendathu, beztroska młodość bohaterów ustępuje miejsca brutalnej rzeczywistości wojny totalnej. Choć film zapowiadany był jako efekciarskie widowisko science fiction, Verhoeven stworzył w rzeczywistości błyskotliwą, ostrą satyrę na militaryzm, faszyzm oraz państwową propagandę. Charakterystycznym elementem obrazu są stylizowane wstawki kronik filmowych „FedNet”, bezpośrednio nawiązujące do estetyki materiałów propagandowych z czasów II wojny światowej oraz dzieł Leni Riefenstahl. Reżyser celowo zestawiał przerysowaną estetykę opery mydlanej z przerażającą, krwawą przemocą na polu bitwy, podważając tym samym mity o heroizmie wojennym i ślepym posłuszeństwie władzy. Obsada złożona z młodych, posągowo wyglądających aktorów idealnie wpisywała się w wykreowany przez reżysera świat przerysowanych ideałów. Casper Van Dien, Denise Richards i Dina Meyer tworzą wyraziste postaci, a dojrzały akcent wnoszą uznani aktorzy charakterystyczni, tacy jak Michael Ironside czy Clancy Brown. Wizualnie film zachwyca pionierskimi na owe czasy efektami specjalnymi, za które odpowiadał Phil Tippett – gigantyczne pajęczaki do dziś robią ogromne wrażenie realistycznym ruchem i detalicznością. Zdjęcia Josta Vacano dynamicznie oddają chaos bitewny, a podniosła, militarna ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Basila Poledourisa doskonale współgra z ironicznym tonem produkcji. W momencie premiery w 1997 roku „Żołnierze Kosmosu” spotkali się z niezwykle mieszanym odbiorem. Wielu współczesnych krytyków odczytało film zbyt dosłownie, oskarżając twórców o promowanie ideologii, którą w rzeczywistości wyśmiewali. Dopiero z biegiem lat produkcja uzyskała status dzieła kultowego i została doceniona jako jeden z najbardziej wyrafinowanych podtekstowo i odważnych filmów science fiction lat 90.