バックルームズ

映画『バックルームズ』のあらすじ

舞台は、都市伝説とされていた空間“Backrooms”。「ある日突然 “現実世界の裏側”へ墜ちてしまったら…？」どこまでも続く黄色い壁紙の部屋、終わりのない廊下。不自然な間取りと、意味を失い床に埋まった設置物。 わずかに現実からズレている――そんな出口のない“リミナルスペース”で、観客は“最高密度の不安と恐怖”を体験する。

Fenomen internetowej creepypasty "The Backrooms" oraz wiralowej serii krótkometrażowych filmów wideo autorstwa zaledwie szesnastoletniego wówczas Kane'a Parsonsa w serwisie YouTube zyskał ogromne uznanie milionów widzów na całym świecie. Wyjątkowy sukces tego cyklu z gatunku analog horroru zwrócił uwagę prestiżowego studia A24. Wraz z uznanymi producentami, takimi jak James Wan (twórca uniwersum "Obecności") oraz Shawn Levy (producent "Stranger Things"), studio postanowiło przenieść tę duszną, liminalną przestrzeń na wielkie ekrany kinowe. Film "Backrooms. Bez wyjścia" stanowi pełnometrażowy debiut reżyserski Parsonsa, stanowiąc rozbudowaną adaptację wizji, która zdefiniowała nową falę niezależnego horroru w mediach cyfrowych. Fabuła filmu skupia się na postaci Clarka, który w podziemiach własnego sklepu odnajduje niepokojące przejście do pozbawionej logiki, niekończącej się plątaniny żółtych korytarzy, wyłożonych zużytą wykładziną i oświetlonych brzęczącymi świetlówkami. Przejęty swoim niezwykłym odkryciem bohater postanawia opowiedzieć o wszystkim swojej terapeutce. Kobieta podchodzi do jego relacji z dużą rezerwą, uznając, że opowieści o równoległym wymiarze są omamami zapowiadającymi poważne pogorszenie jego stanu psychicznego. Sytuacja przybiera jednak nieoczekiwany obrót, gdy Clark nagle przestaje przychodzić na zaplanowane wizyty. Zaniepokojona terapeutka postanawia na własną rękę odkryć, co stało się z jej pacjentem, co doprowadza ją bezpośrednio do tajemniczego przejścia. Przekraczając próg, wkracza do obcej rzeczywistości, w której czas traci jakikolwiek sens, przestrzeń ulega nieustannym przemianom, a poza granicą ludzkiego wzroku kryje się coś nienaturalnego. Reżyserski styl Kane'a Parsonsa opiera się na mistrzowskim wykorzystaniu koncepcji tzw. przestrzeni liminalnych – znanych, opustoszałych miejsc, które z racji braku obecności ludzi stają się źródłem głębokiego niepokoju i alienacji. Zamiast polegać na prostych i powtarzalnych efektach typu jump scare, twórca buduje napięcie poprzez hipnotyzującą oprawę audiowizualną. Monotonne buczenie świetlówek, szum taśmy oraz przemyślana praca kamery nadają całości klaustrofobiczny, niemal psychodeliczny charakter. Warstwa wizualna nawiązuje do stylistyki nagrań VHS oraz klasycznego podgatunku found footage, tworząc iluzję obcowania z prawdziwym nagraniem archiwalnym. "Backrooms. Bez wyjścia" to nie tylko trzymający w napięciu horror science-fiction, ale również dowód na to, jak ogromny potencjał drzemie w nowej fali internetowych twórców. Film stawia pytania o granice ludzkiej percepcji oraz lęk przed izolacją w nieskończonej, pozbawionej znaczenia przestrzeni. Dzieło Parsonsa umacnia pozycję studia A24 jako lidera w promowaniu odważnego, artystycznego kina grozy, jednocześnie otwierając przed widzami zupełnie nowy wymiar kinowego lęku.