Operator

映画『Operator』のあらすじ

„Konsultantka” (oryg. Operator) z 2016 roku to debiut reżyserski Logan Kibens, przedstawiający słodko-gorzką historię o granicy między ludzką empatią a jej cyfrową symulacją. Premiera filmu miała miejsce na renomowanym festiwalu South by Southwest (SXSW), gdzie zwróciła uwagę krytyków wnikliwym i niezwykle aktualnym spojrzeniem na nowoczesne technologie oraz ich wpływ na relacje międzyludzkie. W czasach, gdy wirtualni asystenci głosowi stają się codziennością, Kibens tworzy intymną opowieść zakorzenioną w gatunku komediodramatu. Główny bohater, Joe Larsen (w tej roli Martin Starr), jest utalentowanym, lecz introwertycznym programistą pracującym dla firmy ubezpieczeniowej. Jego zadaniem jest stworzenie nowego, automatycznego systemu obsługi telefonicznej, który zastąpi dotychczasowe, bezduszne komunikaty głosowe. Dotychczasowa wersja programu, znana jako Alexis, spotyka się z niechęcią klientów ze względu na brak ciepła i naturalności. Przełom następuje, gdy Joe wpada na pomysł wykorzystania głosu swojej żony, Emily (Mae Whitman) – aspirującej aktorki scenicznej, która zmaga się z brakiem pewności siebie i poszukuje własnej drogi zawodowej. Użyczenie głosu nowemu systemowi okazuje się ogromnym sukcesem komercyjnym: wirtualna asystentka natychmiast zdobywa sympatię użytkowników. Sukces zawodowy szybko przenosi się jednak na płaszczyznę prywatną, stając się źródłem głębokiego kryzysu. Joe rozpoczyna obsesyjną pracę nad udoskonalaniem cyfrowej wersji głosu swojej żony, analizując każdy ton, pauzę i emocję. Wkrótce okazuje się, że ucieka w idealny, kontrolowany świat wirtualny, przedkładając idealnie zaprojektowaną syntezę głosu nad prawdziwą relację z pełną wątpliwości i wad partnerką. Film trafnie ukazuje absurd i tragizm sytuacji, w której bohater woli rozmawiać z algorytmem wzorowanym na żonie niż z nią samą. Aktorsko film opiera się na świetnej chemii pomiędzy Martinem Starrem a Mae Whitman. Starr genialnie oddaje analityczny, stonowany charakter programisty zagubionego we własnych emocjach, podczas gdy Whitman wnosi na ekran mnóstwo energii, ciepła i autentyczności. Reżyserka stawia na oszczędne, nowoczesne zdjęcia oraz kameralne plenery Chicago, co podkreśla uczucie izolacji bohaterów. „Konsultantka” to inteligentny, pełen niuansów komediodramat, który z wyczuciem balansuje między lekkim humorem a gorzką refleksją nad tym, jak łatwo we współczesnym świecie zastąpić prawdziwą bliskość jej cyfrowym pozorem.