マリー・アントワネットに別れをつげて

映画『マリー・アントワネットに別れをつげて』のあらすじ

1789年フランス、パリのベルサイユ宮殿。読書係の少女シドニーはマリー・アントワネットを心から敬愛していた。しかし当のアントワネットは、ポリニャック夫人に夢中。折しも、宮殿の外ではバスティーユが陥落し、286名のギロチンリストが出回っていた。そこにはアントワネットばかりか、王妃の寵愛を受けるポリニャック夫人の名も載っていたが…

„Żegnaj, królowo” z 2012 roku w reżyserii Benoîta Jacquota to kameralny dramat historyczny, będący adaptacją uhonorowanej Nagrodą Femina powieści Chantal Thomas pod tym samym tytułem. Twórcy spoglądają na przełomowy moment w historii Francji – lipiec 1789 roku i pierwsze dni Wielkiej Rewolucji Francuskiej – z nieoczekiwanej perspektywy. Zamiast skupiać się na politycznych dysputach czy scenach batalistycznych, Jacquot zabiera widzów za kulisy pałacu w Wersalu, pokazując upadek monarchii oczami najniżej postawionych w dworskiej hierarchii służących. Główną bohaterką opowieści jest młoda Sidonie Laborde (w tej roli Léa Seydoux), oficjalna lektorka królowej Marii Antoniny (Diane Kruger). Sidonie darzy władczynię bezgranicznym, niemal obsesyjnym uwielbieniem i jest gotowa na wszelkie poświęcenia, by zyskać jej względy. Gdy do Wersalu docierają pierwsze wieści o zdobyciu Bastylii, w pałacu wybuchają chaos i panika. Podczas gdy arystokracja i służba masowo uciekają, Sidonie pozostaje wierna królowej. Maria Antonina, bardziej niż stanem państwa, przejęta jest jednak losem swojej faworyty, księżnej Gabrielle de Polignac (Virginie Ledoyen). Zrozpaczona monarchini powierza młodej lektorce niebezpieczne zadanie, które wystawi jej oddanie na ostateczną próbę. Reżyserski styl Benoîta Jacquota odrzuca tradycyjną, akademicką pompatyczność kina kostiumowego na rzecz surowego realizmu i intymności. Zdjęcia Romaina Windinga, realizowane w autentycznych wnętrzach pałacu wersalskiego z wykorzystaniem naturalnego światła i często ruchomej kamery, oddają gęstą, wręcz klaustrofobiczną atmosferę niepewności oraz narastającego strachu. Blichtr złoconych sal miesza się tu z brudem korytarzy dla służby, tworząc przejmujący kontrast. Dopełnieniem warstwy wizualnej jest subtelna, niepokojąca muzyka Bruno Coulaisa, która podkreśla emocjonalne napięcie panujące na ekranie. Film wyróżnia się znakomitym aktorstwem. Léa Seydoux powściągliwie i przejmująco ukazuje naiwność, pasję oraz rozczarowanie młodej dziewczyny, podczas gdy Diane Kruger tworzy wielowymiarowy portret Marii Antoniny – kobiety kapryśnej, chwiejnej emocjonalnie, a zarazem tragicznej. „Żegnaj, królowo” otworzyło 62. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie, zdobywając uznanie krytyków za świeże ujęcie dramatu historycznego. Produkcję nagrodzono m.in. prestiżową Nagrodą im. Louisa Delluca oraz trzema Cezarami, co umocniło pozycję filmu jako jednego z ciekawszych francuskich dramatów kostiumowych XXI wieku.