Akademia tajemniczych sztuk pięknych

Opis filmu „Akademia tajemniczych sztuk pięknych"

Utalentowany Jerome marzy, by odnieść sukces jako artysta. Jednak zderzenie z rzeczywistością Akademii Sztuk Pięknych okazuje się rozczarowujące.

„Akademia tajemniczych sztuk pięknych” (ang. Art School Confidential) z 2006 roku to czarna komedia w reżyserii Terry'ego Zwigoffa, stanowiąca kolejny owoc jego bliskiej współpracy ze znanym twórcą komiksowym Danielem Clowesem. Po sukcesie ich wcześniejszego wspólnego projektu, jakim był ceniony film „Ghost World” (2001), duet postanowił przenieść na wielki ekran kolejną historię autorstwa Clowesa, pochodzącą z jego kultowej serii komiksowej „Eightball”. Scenariusz filmu czerpie zarówno z krótkiego komiksu pod tym samym tytułem, jak i z osobistych doświadczeń Clowesa z czasów jego studiów artystycznych, tworząc bezlitosną, ale pełną czarnego humoru satyrę na środowisko akademickie oraz współczesny rynek sztuki. Głównym bohaterem opowieści jest Jerome Platz (w tej roli Max Minghella), utalentowany i pełen ideałów młody rysownik, który rozpoczyna naukę w prestiżowej szkole artystycznej Strathmore Institute of Art. Jerome marzy o odniesieniu wielkiego sukcesu, zdobyciu uznania i zostaniu jednym z najważniejszych malarzy swoich czasów. Rzeczywistość okazuje się jednak wyjątkowo rozczarowująca. Zamiast czystego talentu i pasji, w uczelni królują snobizm, pretensjonalność, fałsz oraz towarzyskie układy. Co więcej, sytuację na kampusie dodatkowo komplikuje wybuch paniki wywołany przez seryjnego mordercę zwanego „Dusicielem z Strathmore”. Aby zdobyć serce pięknej modelki Audrey (Sophia Myles) i pokonać swojego głównego rywala, ponurego Jonaha, Jerome decyduje się na ryzykowny krok, który całkowicie zmieni jego postrzeganie sukcesu. Terry Zwigoff prowadzi narrację w sposób charakterystyczny dla swojego dorobku – z dużą dozą cynizmu, ironii i wyczulenia na absurdy ludzkiego zachowania. Film wyróżnia się znakomitą obsadą drugoplanową, w której błyszczą uznani aktorzy. John Malkovich świetnie wciela się w postać zgorzkniałego profesora Sandiforda, Jim Broadbent tworzy wyrazistą rolę upadłego artysty-alkoholika Jimmy'ego, a Anjelica Huston dodaje uroku jako wykładowczyni historii sztuki. Zdjęcia Jamiego Andersona doskonale oddają przestrzeń akademii – pełną artystycznego chaotycznego nieładu, ale i chłodnej obojętności – podczas gdy ścieżka dźwiękowa Davida Kitaya subtelnie podkreśla satyryczny ton całej opowieści. Mimo że „Akademia tajemniczych sztuk pięknych” nie powtórzyła sukcesu komercyjnego „Ghost World” i spotkała się z mieszanymi recenzjami krytyków w momencie premiery, z biegiem lat zyskała status pozycji cenionej przez fanów niszowego kina, a szczególnie wśród studentów i absolwentów kierunków artystycznych. Bezlitosne ukazanie stereotypów związanych z oceną wartości dzieła sztuki sprawia, że obraz Zwigoffa do dziś pozostaje celnym komentarzem do natury współczesnej twórczości.