Annabelle

Opis filmu „Annabelle"

John Form znajduje idealny podarunek dla swojej ciężarnej żony Mii — piękną i rzadko spotykaną starodawną lalkę ubraną w śnieżnobiałą suknię ślubną. Radość Mii z prezentu nie trwa jednak długo. Pewnej straszliwej nocy para zostaje napadnięta w domu przez wyznawców szatana, którzy brutalnie atakują małżonków. Jednak rozlana krew i przerażenie to nie wszystko, co po sobie pozostawią. Okultyści wywołają istotę tak złą, że nic z tego, co uczynili, nie będzie w stanie równać się ze złowrogą bramą do świata przeklętych, jaką stanie się... Annabelle.

„Annabelle” z 2014 roku w reżyserii Johna R. Leonettiego to bezpośredni spin-off oraz prequel wybitnie udanego horroru „Obecność” (The Conjuring) Jamesa Wana z 2013 roku. Sukces komercyjny i artystyczny historii małżeństwa Warrenów sprawił, że producenci postanowili rozbudować przedstawione uniwersum o osobny wątek nawiedzonej lalki, która stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych rekwizytów we współczesnym kinie grozy. Reżyserię powierzono Leonettiemu, który przy pierwszej „Obecności” pracował jako operator zdjęć, co miało zagwarantować spójność wizualną obu produkcji. Akcja filmu przenosi widzów do lat 60. XX wieku. Młode małżeństwo, John i Mia Form, oczekuje narodzin swojego pierwszego dziecka. John postanawia sprawić żonie wyjątkowy prezent i kupuje jej rzadką, starodawną lalkę w białej sukni ślubnej. Sielanka rodziny kończy się jednak tragicznej nocy, gdy do ich domu włamują się członkowie satanistycznej sekty. Napastnicy brutalnie atakują małżonków, a jedna z agresorek – Annabelle Higgins – ginie na miejscu, trzymając w ramionach nową lalkę Mii. Rozlana krew okultystki budzi do życia mroczną siłę, która zagnieżdża się w przedmiocie i od tej pory zaczyna terroryzować domowników. Pod względem realizacyjnym film czerpie z klasyki horrorów satanistycznych z lat 60. i 70., na czele z „Dzieckiem Rosemary” Romana Polańskiego. Reżyser John R. Leonetti wraz z operatorem Jamesem Kniestem stawiają na powolne budowanie napięcia, operowanie cieniem oraz niepokojące, długie ujęcia wnętrz amerykańskiego domu na przedmieściach. Kluczową rolę w kreowaniu dusznej i złowrogiej atmosfery odgrywa ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Josepha Bisharę. Jego piskliwe, atonalne smyczki i mroczne motywy muzyczne idealnie współgrają z tradycyjnymi zabiegami typu jump scare, budząc w widzu stałe poczucie zagrożenia. W głównych rolach występują Annabelle Wallis oraz Ward Horton, a na drugim planie wspiera ich ceniona aktorka Alfre Woodard jako Evelyn – właścicielka lokalnej księgarni o trudnej przeszłości. Choć krytycy podchodzili do filmu z rezerwą, wytykając mu pewną wtórność wobec „Obecności”, „Annabelle” okazała się gigantycznym sukcesem kasowym. Przy budżecie rzędu zaledwie 6,5 miliona dolarów obraz zarobił na całym świecie ponad 257 milionów dolarów. Sukces ten zapoczątkował osobną trylogię poświęconą tytułowej lalce i ugruntował pozycję uniwersum „Obecności” jako jednej z najbardziej dochodowych franczyz w historii kina grozy.