Artur i Minimki 3. Dwa światy

Opis filmu „Artur i Minimki 3. Dwa światy"

Maltazarowi udaje się uwięzić Artura w krainie Minimków, a sam przedostaje się do świata ludzi. Zły charakter dzięki operacji plastycznej może podszyć się pod postać prawdziwego człowieka i próbuje odnaleźć drogę do domu dziadków. Artur, Selenia i Betamesz nie dają jednak za wygraną i za wszelką cenę starają się powrócić do rzeczywistych rozmiarów, aby powstrzymać Maltazara. Jedynym sposobem na zmianę wzrostu jest zawierający magiczne moce miód Królowej Pszczół. Trójka przyjaciół będzie musiała się jednak pospieszyć, jeżeli chce uchronić swój świat przed zbieraną przez Maltazara armią gigantycznych moskitów.

„Artur i Minimki 3. Dwa światy” (org. Arthur 3: La guerre des deux mondes) z 2010 roku to finałowy rozdział popularnej trylogii przygodowej w reżyserii francuskiego mistrza kina akcji, Luca Bessona. Cała seria została oparta na cyklu ilustrowanych książek dla dzieci autorstwa samego reżysera oraz Céline Garcii. Projekt od początku był niezwykle ambitnym przedsięwzięciem na skalę europejską, łączącym tradycyjny film aktorski z zaawansowaną animacją komputerową 3D. Trzecia część stanowi bezpośrednie przedłużenie wydarzeń z poprzedniej odsłony, zamykając opowieść o małym chłopcu i jego mikroskopijnych przyjaciołach. Fabuła filmu rozpoczyna się w momencie krytycznym dla bohaterów. Złowrogi Maltazard zdołał podstępem wydostać się z podziemnego świata Minimków i przedostać do rzeczywistości ludzi, osiągając przy tym potężny, gigantyczny wzrost. Tymczasem Artur pozostaje uwięziony w miniaturowej postaci w świecie Minimków. Aby pokrzyżować plany złoczyńcy, który zamierza podbić świat ludzi za pomocą armii zmutowanych owadów, Artur wraz z księżniczką Selenią i jej bratem Betameszem muszą znaleźć sposób na przywrócenie chłopcu normalnych rozmiarów. Zaczyna się wyścig z czasem, w którym stawką jest bezpieczeństwo całego miasteczka oraz dom dziadków Artura. Reżyseria Luca Bessona wyraźnie odznacza się dynamicznym prowadzeniem narracji, czerpiącym z wzorców kina akcji. Od strony realizacyjnej film imponuje płynnym przechodzeniem między ujęciami z udziałem żywych aktorów a dopracowaną w detalach animacją CGI, za którą odpowiadało francuskie studio BUF Compagnie. Efekty wizualne przekonywająco ukazują zderzenie świata w skali mikro z rzeczywistością ludzką, co daje twórcom okazję do wielu pomysłowych scen akcji i gagów sytuacyjnych. W rolach aktorskich ponownie możemy oglądać Freddiego Highmore’a jako Artura oraz cenioną aktorkę Mię Farrow w roli jego troskliwej babci. W oryginalnej wersji językowej głosu postaciom użyczyły gwiazdy formatu Lou Reeda (jako złowrogi Maltazard). Oprawę muzyczną przygotował stały współpracownik Bessona, Éric Serra. Jego symfoniczna, bogata w epickie motywy muzyka idealnie podkreśla przygodowy charakter produkcji oraz buduje napięcie w finałowych starciach. Za oprawę wizualną i zdjęcia do sekwencji aktorskich odpowiadał uznany operator Thierry Arbogast. „Artur i Minimki 3. Dwa światy” stanowi udane i satysfakcjonujące zwieńczenie całej trylogii. Choć film był skierowany przede wszystkim do młodszej widowni, dzięki warstwie wizualnej oraz bezpretensjonalnemu humorowi zyskał sympatię całej rodziny. Produkcja dowiodła, że europejskie studio jest w stanie stworzyć zaawansowany technologicznie i widowiskowy blockbuster, stanowiący ciekawą alternatywę dla hollywoodzkich animacji.