Długa głupia podróż

Opis filmu „Długa głupia podróż"

Aspirujący fotograf Nathan (Tony Revolori) wyrusza w podróż do Los Angeles. Kiedy jego samochód psuje się w małej mieścinie w Teksasie, zyskuje irytującego towarzysza: z rzadka trzeźwiejącego mechanika Richarda (Jason Mantzoukas), który właśnie stracił pracę i nie ma nic przeciwko chwilowej zmianie otoczenia.

„Długa głupia podróż” (tytuł oryginalny: The Long Dumb Road) z 2018 roku to niezależna komedia obyczajowa z gatunku kina drogi, wyreżyserowana przez Hannah Fidell, która stworzyła scenariusz we współpracy z Carsonem Mellem. Premiera obrazu miała miejsce w styczniu 2018 roku podczas prestiżowego Festiwalu Filmowego w Sundance, gdzie spotkała się z ciepłym przyjęciem krytyków doceniających świeże podejście do klasycznego motywu podróży przez amerykańskie bezdroża. Twórcy postanowili połączyć klasyczne schematy kina inicjacyjnego z nieprzewidywalną, lekko ekscentryczną komedią relacyjną, stawiając na zderzenie dwóch zupełnie odmiennych osobowości. Głównym bohaterem filmu jest Nathan (w tej roli Tony Revolori, znany m.in. z „Grand Budapest Hotel”), skromny, nieco naiwny osiemnastolatek, który właśnie opuszcza rodzinny dom i wyrusza w podróż do Los Angeles, by rozpocząć studia fotograficzne. Jego starannie zaplanowana wyprawa zostaje jednak zakłócona, gdy stary samochód odmawia posłuszeństwa w małej mieścinie w Teksasie. W lokalnym warsztacie Nathan poznaje Richarda (Jason Mantzoukas) – charyzmatycznego, lecz chaotycznego i rzadko trzeźwego mechanika, który właśnie stracił pracę i dach nad głową. Richard proponuje pomoc w naprawie auta w zamian za podwiezienie. Choć młody fotograf początkowo podchodzi do tej propozycji nieufnie, ostatecznie zgadza się na wspólną podróż. To, co miało być sprawną przejażdżką, szybko przekształca się w serię absurdalnych, pełnych napięcia i nieoczekiwanych zwrotów akcji przygód. Reżyserka Hannah Fidell, znana wcześniej z bardziej kameralnych i dramatycznych produkcji (takich jak „Nauczycielka”), w swoim kolejnym projekcie postawiła na lżejszy ton, nie rezygnując jednak z wnikliwej obserwacji psychologicznej. Siłą napędową filmu jest doskonała chemia i kontrast między odtwórcami głównych ról. Tony Revolori przekonująco wciela się w postać zagubionego młodzieńca stawiającego pierwsze kroki w dorosłości, podczas gdy Jason Mantzoukas wnosi na ekran niespożytą energię, balansując między humorem a słodko-gorzką melancholią człowieka, który ma już najlepsze lata za sobą. W obsadzie drugoplanowej pojawiają się również m.in. Taissa Farmiga oraz Grace Gummer. Warstwa wizualna filmu, za którą odpowiadał operator Andrew Droz Palermo, czerpie z estetyki klasycznego kina amerykańskiego Południa i Zachodu. Zdjęcia sprawnie oddają przestrzeń oraz specyficzny, nostalgiczny klimat przydrożnych moteli, barów i pustynnych krajobrazów. Całość uzupełnia dynamiczna i dopasowana do tempa podróży ścieżka dźwiękowa. „Długa głupia podróż” została zapamiętana jako bezpretensjonalny, sprawnie zrealizowany komediowy buddy movie, który pod warstwą humoru przemyca uniwersalne pytania o dojrzałość, poszukiwanie własnej drogi oraz przyjaźń narodzoną w najmniej oczekiwanych okolicznościach.