Dom śmierci

Opis filmu „Dom śmierci"

Zrozpaczony mężczyzna rozpoczyna pracę w domu spokojnej starości i odkrywa, że jego mieszkańcy i opiekunowie skrywają mroczne sekrety. Badając budynek i jego zakazane czwarte piętro, zaczyna odkrywać powiązania z własną przeszłością i wychowaniem w rodzinie zastępczej.

„Dom śmierci” (oryg. „The Home”) to amerykański horror i thriller w reżyserii Jamesa DeMonaco, twórcy odpowiedzialnego za sukces znanej na całym świecie serii „Noc oczyszczenia” („The Purge”). DeMonaco, który zasłynął budowaniem napięcia w dusznych, dystopijnych realiach, tym razem przeniósł ciężar opowieści w bardziej kameralne, a zarazem klaustrofobiczne otoczenie domu opieki dla seniorów. Projekt od początku przyciągał uwagę krytyków i widzów nietypowym wyborem obsadowym w roli głównej oraz połączeniem elementów klasycznego horroru psychologicznego z opowieścią tajemnicy. Głównym bohaterem filmu jest Max, skrzywdzony przez życie i zmagający się z traumami mężczyzna z trudną przeszłością w systemie opieki zastępczej. Szukając stabilizacji oraz sposobu na odpracowanie wyroku prac społecznych, podejmuje pracę jako porządkowy w odosobnionym domu spokojnej starości. Początkowo rutynowe zajęcie szybko zamienia się w koszmar, gdy Max zaczyna dostrzegać niepokojące zachowania zarówno ze strony sędziwych mieszkańców, jak i chłodnego personelu medycznego. Odkrycie zakazanego, wyłączonego z użytku czwartego piętra budynku staje się początkiem mrocznego śledztwa. Z czasem bohater orientuje się, że sekrety skrywane za zamkniętymi drzwiami placówki są w dziwny, niepokojący sposób powiązane z jego własnym dzieciństwem oraz zapomnianym pochodzeniem. W rolę Maxa wcielił się Pete Davidson, znany szerokiej publiczności z programu „Saturday Night Live” oraz komedii obyczajowych. W „Domu śmierci” aktor dramatycznie zmienia swój dotychczasowy wizerunek, tworząc powściągliwą, rozedrganą i pełną niepokoju kreację, która wyraźnie wyróżnia się w jego dorobku. Reżyser James DeMonaco wraz ze swoim zespołem postawił na budowanie gęstej atmosfery wyobcowania i stopniowego popadania w paranoję. Zdjęcia operują chłodną paletą barw, eksponując surową architekturę budynku oraz wąskie, duszne korytarze, co potęguje poczucie uwięzienia. Warstwa dźwiękowa i muzyka subtelnie budują napięcie, rezygnując z prostych efektów straszenia na rzecz ciągłego uczucia niepokoju. „Dom śmierci” stanowi interesujący punkt w karierze DeMonaco, który po latach pracy nad politycznie zaangażowanymi produkcjami powrócił do intymniejszego horroru psychologicznego. Film sprawnie łączy motywy sekty, rodzinnej tajemnicy oraz lęku przed starością i przemijaniem. Dla miłośników gatunku obraz ten stanowi odświeżające spojrzenie na motyw nawiedzonego lub przeklętego miejsca, udowadniając jednocześnie, że Pete Davidson posiada znaczny potencjał w rolach wykraczających poza klasyczny repertuar komediowy.