Harold i Kumar uciekają z Guantanamo

Opis filmu „Harold i Kumar uciekają z Guantanamo"

Harold i Kumar tym razem wybierają się do Amsterdamu by odszukać Marię - ukochaną Harolda. Przy okazji chcą się nieźle zabawić w tym kraju, ze względu na fakt legalizacji marihuany.

„Harold i Kumar uciekają z Guantanamo” (2008) to bezpośrednia kontynuacja popularnej komedii „Harold i Kumar idą do White Castle” z 2004 roku. Za reżyserię i scenariusz odpowiada duet Jon Hurwitz i Hayden Schlossberg, którzy postanowili wzbogacić sprawdzony schemat o jeszcze bardziej absurdalny humor oraz wyrazisty komentarz społeczno-polityczny. Akcja filmu rozpoczyna się zaledwie chwilę po wydarzeniach z pierwszej części. Główni bohaterowie planują wyprawę do Amsterdamu, gdzie Harold pragnie odnaleźć swoją ukochaną, Marię. Niestety, podróż szybko przybiera nieoczekiwany obrót, gdy w wyniku komicznego nieporozumienia na pokładzie samolotu Kumar zostaje uznany za niebezpiecznego terrorystę. Zamiast do stolicy Holandii, przyjaciele trafiają do amerykańskiego więzienia wojskowego w Guantanamo na Kubie. Po spektakularnej i absolutnie niedorzecznej ucieczce powracają na terytorium USA, stając się najbardziej poszukiwanymi uciekinierami w kraju. Ścigani przez nadgorliwego i paranoicznego agenta rządowego Rona Foxa, wyruszają w pełną przygód podróż przez Stany Zjednoczone. Ich celem jest dotarcie do Teksasu, gdzie wpływowy znajomy może pomóc im w oczyszczeniu imienia z fałszywych zarzutów. Po drodze bohaterowie wpadają w kolejne absurdalne tarapaty, spotykając całą gamę ekscentrycznych postaci, w tym fikcyjną wersję prezydenta George'a W. Busha oraz odrealnionego Neila Patricka Harrisa. Reżyserzy bezkompromisowo łączą klasyczny humor z gatunku stoner comedy z satyrą na amerykańską politykę bezpieczeństwa oraz paranoję antyterrorystyczną. Styl wizualny filmu jest dynamiczny i dostosowany do szybkiego tempa akcji. W rolach głównych powracają John Cho oraz Kal Penn, których ekranowa chemia i naturalne wyczucie komediowe stanowią fundament całej produkcji. Na szczególną uwagę zasługuje również wybitny, autoironiczny występ Neila Patricka Harrisa, który wciela się w całkowicie zdemoralizowaną wersję samego siebie. Ścieżka dźwiękowa idealnie dopełnia rozrywkowy charakter widowiska, mieszając energiczny rock i hip-hop z utworami świetnie podbijającymi zwroty akcji. Film spotkał się z dużym zainteresowaniem widzów i przyniósł znaczny sukces finansowy w box office. Choć krytycy byli podzieleni co do poziomu prezentowanego humoru, wielu z nich chwaliło odwagę twórców w poruszaniu tematów rasizmu, stereotypów i politycznej paranoi w rozrywkowej formie. „Harold i Kumar uciekają z Guantanamo” ugruntowali pozycję tytułowych bohaterów jako jednych z najbardziej rozpoznawalnych duatów komediowych pierwszej dekady XXI wieku.