Joker

Opis filmu „Joker"

Historia jednego z cieszących się najgorszą sławą super-przestępców uniwersum DC — Jokera po raz pierwszy na wielkim ekranie. Przedstawiony przez Phillipsa obraz kultowego czarnego charakteru, Arthura Flecka, człowieka zepchniętego na margines, to nie tylko kontrowersyjne studium postaci, ale także opowieść ku przestrodze w szerszym kontekście.

„Joker” w reżyserii Todda Phillipsa z 2019 roku to jeden z najbardziej przełomowych i dyskutowanych filmów komiksowych w historii kina. Odbiegając od klasycznego formatu kina superbohaterskiego spod znaku wielkich widowisk akcji, twórcy zaprezentowali kameralny, brutalnie realistyczny i mroczny dramat psychologiczny. Zamiast skupiać się na potyczkach z zamaskowanym mścicielem, film koncentruje się na genezie tytułowego złoczyńcy z uniwersum DC, tworząc wnikliwe studium ludzkiego upadku, wyobcowania oraz narastającego obłędu w niesprzyjającym świecie. Akcja filmu rozgrywa się na początku lat 80. XX wieku w ogarniętym kryzysem, brudem i przestępczością Gotham City. Główny bohater, Arthur Fleck, to ubogi, samotny mężczyzna cierpiący na rzadkie zaburzenie neurologiczne, które objawia się niekontrolowanymi, bolesnymi napadami śmiechu w stresujących sytuacjach. Arthur marzy o karierze komika stand-upowego, jednak na co dzień zarabia na życie jako wynajmowany klaun i opiekuje się schorowaną matką. Stale odrzucany przez społeczeństwo, maltretowany i lekceważony przez system opieki społecznej, bohater stopniowo traci kontakt z rzeczywistością. Seria tragicznych wydarzeń i stopniowe odkrywanie prawdy o swojej przeszłości popychają go na drogę przemocy, czyniąc z niego niespodziewanego symboliczno-politycznego lidera społecznego buntu. Najsilniejszym fundamentem produkcji jest hipnotyzująca i bezkompromisowa rola Joaquina Phoenixa, który całkowicie poświęcił się dla tej postaci, przechodząc drastyczną metamorfozę fizyczną i emocjonalną. Jego kreacja łączy w sobie bezbronność z przerażającym niebezpieczeństwem. Reżyseria Todda Phillipsa silnie czerpie z klasyków amerykańskiego kina lat 70. i 80., a w szczególności z dzieł Martina Scorsese, takich jak „Taksówkarz” czy „Król komedii”. Wyjątkową atmosferę niepokoju tworzą również brudne, brązowo-zielone zdjęcia Lawrence'a Shera oraz głęboka, niepokojąca ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Hildur Guðnadóttir, w której dominuje mroczne, wibrujące brzmienie wiolonczeli. Film zadebiutował na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji, zdobywając Główną Nagrodę – Złotego Lwa, co było wydarzeniem bez precedensu dla produkcji opartej na komiksach. „Joker” stał się światowym fenomenem popkulturowym oraz pierwszym w historii filmem z kategorią wiekową R, który zarobił na świecie ponad miliard dolarów. Obraz wywołał także gorące dyskusje na temat zdrowia psychicznego, podziałów klasowych oraz odpowiedzialności społecznej za jednostki zepchnięte na margines.