Kuzyni

Opis filmu „Kuzyni"

Młody, nieokrzesany Lucas żyje w ultrakatolickim domu wraz ze swoją ciocią, która zaopiekowała się nim po śmierci jego rodziców. Pojawienie się pod tym samym dachem nieznanego dotąd kuzyna - Mario, który właśnie wyszedł z więzienia, wywróci świat Lucasa do góry nogami. Co okaże się silniejsze – więzy krwi czy pożądanie?

„Kuzyni” (oryg. „Os Primos”) z 2019 roku to brazylijska niezależna komedia romantyczna z elementami dramatu, wyreżyserowana przez Mauro Carvalho oraz Thiago Cazado. Film wpisuje się w nurt współczesnego latynoamerykańskiego kina LGBTQ+, które łączy lekką, przystępną formę z poruszaniem istotnych tematów społecznych i obyczajowych. Twórcy skupiają się na motywie odkrywania własnej tożsamości w otoczeniu silnie naznaczonym tradycją i religijnym dogmatyzmem, ukazując historię rodzącego się uczucia z ciepłem, wyczuciem i subtelnym humorem. Głównym bohaterem opowieści jest młody Lucas, cichy i wycofany chłopak wychowywany przez swoją pobożną ciotkę Lourdes. Po śmierci rodziców Lucasa to właśnie ona przejęła nad nim opiekę, kształtując jego codzienność wokół wartości ultrakatolickiego domu i lokalnej wspólnoty kościelnej, w której chłopak gra na organach. Spokojne, przewidywalne życie bohatera ulega gwałtownej zmianie, gdy ciotka decyduje się przyjąć pod swój dach drugiego siostrzeńca – Mário. Mężczyzna właśnie opuścił zakład karny i potrzebuje bezpiecznego miejsca, by zacząć wszystko od nowa. Obecność charyzmatycznego i pewnego siebie Mário wprowadza zamęt w skromnym domu, zmuszając Lucasa do zmierzenia się z pragnieniami, których do tej pory sobie nie uwiadamiał. Reżyseria Mauro Carvalho i Thiago Cazado sprawnie balansuje między bezpretensjonalną komedią a romantyczną intymnością. Film nie opiera się na ciężkim dydaktyzmie, lecz koncentruje się na budowaniu wiarygodnej relacji między postaciami. Duża w tym zasługa odtwórców głównych ról – Paulo Sousy jako wycofanego Lucasa oraz Thiago Cazado wcielającego się w postać Mário. Gra aktorska bazuje na kontraście osobowości bohaterów, co tworzy naturalne napięcie i uwiarygodnia zachodzącą w nich przemianę emocjonalną. W warstwie wizualnej i muzycznej obraz stawia na kameralność. Zdjęcia skupiają się na przestrzeni domowej oraz chłodnych wnętrzach, które stopniowo ustępują miejsca cieplejszym barwom w miarę rozwoju relacji między protagonistami. Oprawa dźwiękowa subtelnie podkreśla emocjonalne zakręty fabuły, łącząc tradycyjne motywy z nowocześniejszą muzyką. „Kuzyni” to opowieść o odwadze do bycia sobą, przełamywaniu wewnętrznych oporów oraz poszukiwaniu bliskości wbrew utartym schematom rodzinnym.