Le Lotus bleu

Opis filmu „Le Lotus bleu"

„Niebieski Lotos” (*Le Lotus bleu*) z 1991 roku w reżyserii Stéphane’a Bernasconiego to telewizyjna adaptacja animowana jednej z najbardziej przełomowych i cenionych powieści graficznych autorstwa Hergégo z serii „Przygody Tintina”. Wyprodukowana przez francuskie studio Ellipse Programme we współpracy z kanadyjską wytwórnią Nelvana, animacja stanowi dwuczęściową historię wchodzącą w skład kultowej serii telewizyjnej z lat 90., która zdobyła uznanie widzów na całym świecie dzięki niezwykłej dbałości o detale i wierności komiksowemu oryginałowi. Akcja filmu rozpoczyna się w Indiach, gdzie młody belgijski reporter Tintin spędza czas u maharadży Rawhajpury. Spokój bohatera i jego wiernego psa Milusia zostaje nagle przerwany przez przybycie tajemniczego wysłannika z Szanghaju. Zanim jednak przybysz zdoła przekazać kluczową wiadomość, zostaje trafiony strzałą nasączoną trucizną wywołującą szaleństwo. Ślad prowadzi do Chin, dokąd natychmiast udaje się Tintin. Na miejscu trafia w sam środek skomplikowanej intrygi szpiegowskiej oraz politycznego konfliktu. Główny bohater musi stawić czoła potężnej organizacji zajmującej się przemytem opium, prowadzonej przez złowrogiego Mitsuhirato. W niebezpiecznej misji reporterowi towarzyszą niezdarni detektywi Tajniak i Jawniak, których pomyłki wprowadzają do opowieści elementy humoru. W toku śledztwa Tintin poznaje młodego Chińczyka o imieniu Tchang, a ich ratująca życie relacja przekształca się w głęboką przyjaźń, stanowiącą emocjonalne serce całej opowieści. Strona reżyserska Stéphane’a Bernasconiego skupia się na precyzyjnym odwzorowaniu unikalnej estetyki komiksu, znanego z techniki *ligne claire* (czystej linii). Zadbane tła przedstawiające urokliwe, a zarazem niebezpieczne uliczki Szanghaju z lat 30. XX wieku, architektura dawnych Chin oraz dbałość o realia historyczne nadają produkcji wyjątkowy klimat. Oprawa dźwiękowa skomponowana przez Raynalda Bertranda doskonale współgra z obrazem, łącząc dynamikę kina przygodowego z subtelnymi akcentami muzyki orientalnej. W oryginalnej, francuskiej wersji językowej głosu Tintinowi użyczył Thierry Wermuth, dając postaci właściwą dla niej energię i dociekliwość. Odbiór „Niebieskiego Lotosu” był niezwykle pozytywny zarówno wśród krytyków, jak i wieloletnich fanów twórczości Hergégo. Adaptacji udało się zachować dojrzały ton oryginału, w tym wątki krytykujące imperializm i rasowe uprzedzenia, co było rzadkością w tradycyjnych animacjach przeznaczonych dla całej rodziny. Film uznawany jest dziś za jeden z najsilniejszych punktów całej serii z 1991 roku, będąc wzorcowym przykładem tego, jak przenosić klasykę europejskiego komiksu na ekran bez utraty jej głębi i tożsamości.