Martwe zło 2

Opis filmu „Martwe zło 2"

Jedyny ocalały z poprzedniej części Ash, toczy dalej walkę z demonem. Oglądamy go w tej samej leśnej chatce. Ash ma różne przewidzenia, potem walczy z własną ręką, którą opanował zły duch. Gdy wreszcie uda mu się jej pozbyć, odcinając ją mechaniczną piłą, w chatce znajdują się nowe, cztery ofiary nieświadome co ich czeka. Rozpoczynają się kolejne jatki...

Sukces niskobudżetowego debiutu z 1981 roku otworzył Samowi Raimiemu drzwi do Hollywood, jednak jego kolejny projekt okazał się komercyjną porażką. Aby odbudować swoją pozycję, młody reżyser postanowił powrócić do leśnej chatki i zaprezentować widzom kontynuację swojego hitu. Dzięki wsparciu utytułowanego producenta Dino De Laurentiisa oraz entuzjastycznym rekomendacjom pisarza Stephena Kinga, Raimi otrzymał większy budżet i pełną swobodę twórczą. Pozwoliło mu to stworzyć dzieło przełomowe, które na zawsze zdefiniowało podgatunek komediowego horroru. Film stanowi swoistą reinterpretację i rozwinięcie pomysłów z pierwszej części. Główny bohater, Ash Williams, trafia wraz ze swoją ukochaną do osamotnionej w gęstym lesie chatki. Odtworzenie taśmy magnetofonowej z nagranymi inwokacjami ze starożytnej księgi Necronomicon uwalnia złowrogie siły. Gdy wkrótce Ash zostaje sam, zmuszony jest toczyć samotną walkę z demonami, które starają się opanować nie tylko jego ciało, ale i umysł. Sytuacja staje się jeszcze bardziej chaotyczna, gdy do budynku przybywa córka właściciela chaty wraz z grupą nieświadomych zagrożenia towarzyszy. Reżyserski styl Sama Raimiego osiąga tu swój szczyt pod względem dynamicznej realizacji. Innowacyjne ruchy kamery, płynne ujęcia z punktu widzenia niewidzialnego zła oraz szalone tempo montażu nadają całości unikalny, niemal kreskówkowy charakter. Bruce Campbell w roli Asha tworzy ikoniczną kreację, łącząc przerażenie z genialnym wyczuciem komedii fizycznej. Jego popisowe sceny pojedynku z własną ręką stanowią hołd dla tradycji klasycznego amerykańskiego slapsticku. Oprawa wizualna i praktyczne efekty specjalne – od skomplikowanej charakteryzacji i kukiełek po pomysłowe sekwencje gore – do dziś budzą uznanie swoją rzemieślniczą precyzją. Muzyka napisana przez Josepha LoDucę doskonale współgra z ekranowym szaleństwem, potęgując zarówno napięcie, jak i groteskowy klimat produkcji. Martwe zło 2 to kamień milowy kina gatunkowego, który zyskał status filmu kultowego i wywarł ogromny wpływ na kolejne pokolenia twórców horrorów.