Meander

Opis filmu „Meander"

Kobieta zostaje uwięziona w kompleksie dziwnych tuneli pełnych śmiercionośnych pułapek.

„Meander” (oryg. „Méandre”) z 2021 roku to francuski kameralny thriller z elementami fantastyki naukowej i horroru, wyreżyserowany i napisany przez Mathieu Turiego. Film wpisuje się w nurt kina określanego mianem „single-location thriller” – opowieści skupionych na walce o przetrwanie w jednej, niezwykle ograniczonej przestrzeni. Główną bohaterką jest Lisa (w tej roli Gaia Weiss), pogrążona w głębokiej żałobie kobieta, która szukając ucieczki od własnych traum, zostaje zabrana z drogi przez tajemniczego kierowcę (Peter Franzén). Wkrótce potem traci przytomność i budzi się uwięziona w wąskim, metalowym tunelu. Na jej nadgarstku znajduje się świecące urządzenie z odliczającym czasem. Aby przeżyć, Lisa musi bezustannie czołgać się naprzód, unikając śmiercionośnych pułapek – od ogniowych miotaczy po zalewającą przestrzeń wodę – i rozwiązywać zręcznościowe wyzwania, zanim zegar zresetuje odliczanie. Mathieu Turi świadomie czerpie z klasyki gatunku, budując narrację przywodzącą na myśl takie produkcje jak „Cube” Vincenza Natali czy „Pogrzebany” Rodrigo Cortésa. Wykorzystanie niezwykle ciasnej scenografii stawiało przed twórcami duże wyzwanie pod kątem pracy kamery. Operator Alain Duplantier sprawnie operuje bliskimi kadrami, światłocieniem i chłodną paletą barw, co potęguje uczucie osaczenia oraz dusznej atmosfery. Istotną rolę odgrywa tu także oprawa dźwiękowa i muzyka skomponowana przez Frédérica Poiriera, która buduje napięcie poprzez pulsacyjne, przemysłowe brzmienia idealnie współgrające z biologicznym i mechanicznym rytmem tunelu. Film w dużej mierze opiera się na solowym występie Gai Weiss. Aktorka tworzy niezwykle przekonującą i wycieńczającą fizycznie rolę, w której emocjonalne zranienie bohaterki przeplata się z wolą walki o każde kolejne pociągnięcie ciała w wąskiej rurze. Jej determinacja staje się emocjonalnym sercem całego projektu. Choć w tle pojawia się postać grana przez Petera Franzéna, dramatyzm widowiska skupia się niemal całkowicie na samotnej walce Lisy z własnym ciałem, ograniczeniami czasowymi oraz bezdusznym mechanizmem labiryntu. „Meander” został pozytywnie przyjęty przez miłośników kina gatunkowego i entuzjastów minimalistycznych survival thrillerów. Doceniono sprawną reżyserię, stronę wizualną oraz konsekwencję w budowaniu klaustrofobicznego napięcia od pierwszych do ostatnich minut. Choć koncept fabularny może wydawać się prosty, reżyserowi udało się połączyć element czystej rozrywki gatunkowej z podtekstami dotyczącymi przepracowywania traumy i pokonywania własnych słabości.