Ostatni gwiezdny wojownik

Opis filmu „Ostatni gwiezdny wojownik"

Alex Cogan mieszka na osiedlu przyczep kempingowych wraz z matką, babcią i młodszym bratem. Wolny czas zajmuje mu głównie automat z grą. Pewnego wieczora pobija rekord gry. Kilka godzin później zatrzymuje go tajemniczy samochód. Kierowca przedstawia się jako właściciel automatu, w którym Alex pobił rekord. Chłopak wsiada, i zostaje przetransportowany na pozaziemski statek kosmiczny...

„Ostatni gwiezdny wojownik” (1984) w reżyserii Nicka Castle'a to jeden z najbardziej wyrazistych i przełomowych przedstawicieli młodzieżowego kina fantastycznonaukowego lat 80. Wydany w okresie niezwykłej popularności takich produkcji jak „Gwiezdne wojny” czy „E.T.”, film z powodzeniem połączył klasyczną opowieść o dojrzewaniu z widowiskową przygodą kosmiczną. Dzieło Castle'a zapisało się w historii kinematografii nie tylko dzięki urokliwej fabule, ale przede wszystkim jako jeden z pierwszych pełnometrażowych filmów fabularnych, w których do stworzenia trójwymiarowych scen batalistycznych i statków kosmicznych wykorzystano niemal wyłącznie wygenerowaną komputerowo grafikę (CGI). Główny bohater, nastoletni Alex Rogan, wiedzie spokojne, lecz monotematyczne życie na osiedlu przyczep kempingowych Starlight Starcrest. Jego jedyną odskocznią od prozy dnia codziennego i marzeń o wyrwaniu się z prowincji jest gra zręcznościowa „Starfighter”. Pewnego dnia Alex ustanawia rekord wszech czasów na lokacyjnym automacie, co wywołuje entuzjazm lokalnej społeczności. Niedługo potem chłopak zostaje zwerbowany przez tajemniczego twórcę gry, Centauriego. Wyjawia on, że automat w rzeczywistości był zakamuflowanym testem rekrutacyjnym mającym wyłonić utalentowanych pilotów z całej galaktyki. Alex trafia na odległą planetę Rylos, by zasilając szeregi Gwiezdnej Ligi stawić czoła inwazji kosmicznej armady pod wodzą tyrana Xura i floty Ko-Dan. Reżyser Nick Castle sprawnie balansuje między kameralnym, nostalgicznym klimatem amerykańskiej prowincji a epickim rozmachem kosmicznego starcia. Świetnie sprawdza się również wątek komediowy, gdy pozostawiony na Ziemi roboczy klon Aleksa próbuje zastąpić go w codziennych obowiązkach i relacjach z dziewczyną. Na szczególną uwagę zasługuje obsada: młody Lance Guest wiarygodnie przedstawia ewolucję bohatera od zwykłego nastolatka do zdeterminowanego wojownika, natomiast weteran kina Robert Preston charyzmatycznie wciela się w postać rzutkiego Centauriego. Ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Craiga Safana, pełna bogatych aranżacji orkiestrowych, doskonale buduje podniosłą i przygodową atmosferę. Mimo upływu lat „Ostatni gwiezdny wojownik” pozostaje cenionym klasykiem kina nowej przygody. Choć wczesne efekty cyfrowe wygenerowane przez superkomputer Cray X-MP z dzisiejszej perspektywy trącą myszką, w momencie premiery stanowiły kamień milowy w rozwoju cyfrowej postprodukcji filmowej. Film zachwyca bezpretensjonalnym urokiem, duchem optymizmu oraz uniwersalnym przesłaniem o tym, że nawet z pozoru zwyczajna osoba może odnaleźć w sobie potencjał do dokonywania rzeczy niezwykłych.