Patton

Opis filmu „Patton"

Film ukazuje portret jednego z największych geniuszy militarnych XX wieku - generała Pattona. Cieszący się ogromną charyzmą wśród żołnierzy, wzbudzał w równym stopniu zachwyty nad swoją błyskotliwością i instynktem dowódczym, co kontrowersje swym niekonwencjonalnym zachowaniem. Nagrodzony Oscarem za swoją rolę George C. Scott odmówił przyjęcia statuetki.

„Patton” z 1970 roku w reżyserii Franklina J. Schaffnera to jeden z najważniejszych i najbardziej docenionych biograficznych dramatów wojennych w historii kina. Film przedstawia skomplikowany portret generała George’a S. Pattona Jr., jednego z najbardziej błyskotliwych, a zarazem kontrowersyjnych dowódców wojskowych II wojny światowej. Opowieść skupia się na kluczowym okresie jego kariery wojskowej – od przejęcia dowództwa nad rozbitym korpusem amerykańskim w Afryce Północnej w 1943 roku, przez kampanię na Sycylii i rywalizację z brytyjskim marszałkiem Montgomerym, aż po walki w Europie Zachodniej i wyzwolenie Niemiec. Scenariusz, współtworzony przez Francisa Forda Coppolę oraz Edmunda H. Northa, unika prostej hagiografii. Patton został przedstawiony jako postać pełna sprzeczności: wybitny taktyk i charyzmatyczny przywódca, a jednocześnie człowiek apodyktyczny, ogarnięty obsesją własnego przeznaczenia i wierzący w reinkarnację. Film doskonale ukazuje konflikt pomiędzy brutalnym, romantycznym etosem dawnych wojowników a nowoczesną, zbiurokratyzowaną machiną wojenną. Legendarna otwierająca sekwencja, w której generał wygłasza bezkompromisowe przemówienie do żołnierzy na tle olbrzymiej flagi USA, na stałe zapisała się w historii kinematografii. Kluczem do sukcesu produkcji okazała się wybitna kreacja George’a C. Scotta. Aktor zredefiniował postać Pattona, dając popis niezwykłej charyzmy, chropowatego uroku i dramatycznej głębi. Ogromną rolę w budowaniu nastroju odgrywa także ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Jerry’ego Goldsmitha. Jej charakterystyczny motyw przewodni na trąbkę z użyciem efektu echo symbolizował wiarę generała w minione wcielenia i duchy dawnych wojen. Monumentalne zdjęcia Freda J. Koenekampa, realizowane w formacie 65 mm, znakomicie oddają zarówno inscenizacyjny rozmach bitew, jak i surowość wojennych krajobrazów. Dzieło Schaffnera zdobyło ogromne uznanie krytyków i widzów, zdobywając aż siedem Oscarów, w tym za najlepszy film, reżyserię i scenariusz. „Patton” pozostaje nie tylko imponującym widowiskiem batalistycznym, ale przede wszystkim głębokim studium jednostki genialnej, lecz tragicznie niedostosowanej do realiów nadchodzącego pokoju.