Pod Mocnym Aniołem

Opis filmu „Pod Mocnym Aniołem"

Charyzmatyczny pisarz-celebryta dzieli się wspomnieniami z innymi pacjentami podczas terapii alkoholowej i stara się odkupić swoje winy za pomocą miłości.

„Pod Mocnym Aniołem” w reżyserii Wojtka Smarzowskiego z 2014 roku to poruszająca i bezkompromisowa adaptacja cenionej powieści Jerzego Pilcha, wyróżnionej Nagrodą Literacką „Nike”. Reżyser, znany z tworzenia surowych i emocjonalnie wycieńczających portretów ludzkich słabości oraz polskich realiów, sięgnął po temat choroby alkoholowej, tworząc jeden z najbardziej wstrząsających obrazów uzależnienia we współczesnym polskim kinie. Głównym bohaterem opowieści jest Jerzy (w tej roli Robert Więckiewicz), uznany pisarz i celebryta, który od lat zmaga się z wyniszczającym nałogiem. Film ukazuje dramat bohatera uwięzionego w błędnym kole – od krótkich okresów abstynencji, przez ponowne popadanie w alkoholowy cug, aż po powroty na oddział odwykowy. Tam spotyka całą galerię postaci z różnych środowisk społecznych, z których każda niesie własną, tragiczną historię. Wspólne sesje terapeutyczne stają się pretekstem do odsłaniania kolejnych warstw cierpienia i samookłamywania się. Iskierką nadziei dla Jerzego staje się miłość do młodej kobiety (Julia Kijowska), jednak droga do odkupienia i wyjścia z cienia alkoholu jest wyboista i pełna bolesnych nawrotów. Smarzowski stosuje w filmie niezwykle wyrazisty styl opowiadania. Reżyser nie oszczędza widza, serwując mu naturalistyczny, niemal fizycznie odczuwalny obraz degradacji człowieka. Seans charakteryzuje się rwaną narracją, częstymi retrospekcjami oraz sekwencjami halucynacji delirium tremens, co pozwala widzowi wejść wprost w zaburzoną percepcję głównego bohatera. Całość dopełnia wybitna kreacja Roberta Więckiewicza, który stworzył jedną z najbardziej wymagających ról w swojej karierze. Na ekranie partneruje mu plejada stałych współpracowników Smarzowskiego, m.in. Kinga Preis, Jacek Braciak, Adam Woronowicz, Marian Dziędziel oraz Izabela Kuna. Istotnym elementem budującym duszny i klaustrofobiczny klimat filmu są zdjęcia Piotra Sobocińskiego Jr., które przenoszą widza w mroczny, zniekształcony świat alkoholowego obłędu. Dopełnieniem warstwy wizualnej jest improwizowana, szorstka muzyka Mikołaja Trzaski, stanowiąca stały element twórczości reżysera i potęgująca poczucie niepokoju. „Pod Mocnym Aniołem” wywołało w Polsce szeroką dyskusję wokół problemu alkoholizmu i sposobu jego przedstawiania w sztuce. Film zdobył uznanie krytyki oraz liczne wyróżnienia, w tym Srebrne Lwy na Festiwalu Filmowym w Gdyni, utwierdzając pozycję Smarzowskiego jako jednego z najbardziej bezkompromisowych twórców autorskiego kina nad Wisłą.