Przedszkolanka

Opis filmu „Przedszkolanka"

Lisa jest wielką miłośniczką kultury i sztuki, jednak jej tworzenie - mimo usilnych prób - nie bardzo jej wychodzi. Pewnego dnia podczas przerwy słyszy, jak jeden z jej uczniów, Jimmy, recytuje poezję. Uznaje talent Jimmy'ego za wielki dar od losu i usiłuje przekonać o tym jego rodziców. Kiedy oni zdają się nie być tym szczególnie zainteresowani, pogrążona w obsesji na punkcie chłopca, postanawia wziąć sprawy w swoje ręce i uprowadzić go.

„Przedszkolanka” (2018) w reżyserii Sary Colangelo to przejmujący dramat psychologiczny stanowiący amerykańską adaptację cenionego, izraelskiego filmu Nadava Lapida z 2014 roku o tym samym tytule. Obraz zadebiutował na prestiżowym Festiwalu Filmowym w Sundance, gdzie wywołał falę entuzjastycznych recenzji ze strony krytyków i przyniósł reżyserce wyróżnienie za najlepszą reżyserię. Colangelo przeniosła akcję z Izraela na nowojorski Staten Island, zachowując jednak głęboko niepokojący, kameralny ton oryginału i skupiając się na pytaniach o granice między wspieraniem talentu a niszczycielską obsesją. Główna bohaterka, Lisa Spinelli (w tej roli genialna Maggie Gyllenhaal), to 40-letnia nauczycielka przedszkolna, która wiedzie stosunkowo prozaiczne, pozbawione pasji życie u boku obojętnego męża i nastoletnich dzieci, niezainteresowanych sztuką. Aby uciec od szarej codzienności, Lisa uczęszcza na wieczorowy kurs poezji w Nowym Jorku, jednak jej własne próby poetyckie spotykają się z chłodnym przyjęciem. Wszystko ulega zmianie, gdy pewnego dnia w przedszkolu przysłuchuje się swojemu pięcioletniemu uczniowi, Jimmy’emu. Chłopiec w trakcie zabawy zaczyna bezmyślnie recytować niezwykle dojrzałe, przejmujące wiersze. Lisa natychmiast dostrzega w nim wybitny talent i postanawia zrobić wszystko, aby go uratować przed – w jej ocenie – powierzchownym, materialistycznym światem. Gdy ojciec chłopca ignoruje dar syna, nauczycielka stopniowo przekracza kolejne granice etyczne i zawodowe. Subtelna reżyseria Sary Colangelo mistrzowsko buduje napięcie, przekształcając obyczajową opowieść w klaustrofobiczny thriller psychologiczny. Zdjęcia autorstwa Pepe Avili del Pino operują bliskimi kadrami i naturalnym światłem, co pozwala widzowi niemal fizycznie odczuć duszny klimat narastającej manii bohaterki. Wyrazista, a zarazem oszczędna muzyka Aski Matsumiyi podkreśla samotność Lisy i jej odrealnienie od rzeczywistości. Film nie ocenia bohaterki w prosty sposób; zamiast tego zmusza do refleksji nad statusem sztuki we współczesnym społeczeństwie oraz frustracją wynikającą z braku własnego talentu. Największą siłą produkcji jest kreacja Maggie Gyllenhaal, która tworzy niezwykle skomplikowany, pełen niuansów portret kobiety zagubionej i desperacko poszukującej sensu. Gyllenhaal potrafi wzbudzić w widzu zarówno współczucie, jak i głęboki niepokój, pokazując powolny proces upadku moralnego swojej bohaterki. Partneruje jej przekonująco debiutujący Parker Sevak w roli Jimmy'ego oraz Gael García Bernal jako charyzmatyczny wykładowca poezji. „Przedszkolanka” to wnikliwe, wielowarstwowe studium obsesji, które długo po seansie pozostawia widza z niepokojącymi pytaniami o koszty walki o piękno w bezdusznym świecie.