Pustka

Opis filmu „Pustka"

Szczęśliwie żonaty Samuel Pierret, pracuje w szpitalu jako pielęgniarz. Nagle wszystko lega w gruzach, gdy na jego oczach zostaje porwana ciężarna żona. Po tym jak odzyskuje przytomność, odbiera tajemniczy telefon. Dostaje ultimatum: ma trzy godziny, by wydostać ze szpitala groźnego przestępcę, będącego pod nadzorem policji, gdy tego nie zrobi - nie zobaczy więcej żony i nienarodzonego dziecka.

W 2010 roku francuski reżyser Fred Cavayé, po sukcesie swojego dynamicznego debiutu „Wszystko dla niej”, powrócił do kin z kolejnym pełnym adrenaliny thrillerem akcji zatytułowanym „Pustka” (oryg. „À bout portant”). Film wpisuje się w najlepsze tradycje francuskiego kina sensacyjnego i kryminalnego, stawiając na nieustannie rosnące napięcie oraz bezkompromisowe tempo wydarzeń. Głównym bohaterem historii jest Samuel Pierret (w tej roli Gilles Lellouche), zwyczajny mężczyzna pracujący jako pielęgniarz w jednym z paryskich szpitali. Jego życie wydaje się ułożone i szczęśliwe: razem z ukochaną żoną Nadią (Elena Anaya) z niecierpliwością oczekują narodzin pierwszego dziecka. Wszystko ulega jednak gwałtownej zmianie, gdy do szpitala trafia potrącony przez samochód, nieprzytomny mężczyzna, a Samuel udaremnia próbę jego zamordowania na oddziale. Tym nieznajomym okazuje się Hugo Sartet (Roschdy Zem), niebezpieczny przestępca i poszukiwany kluczowy świadek w sprawie obciążającej wysoko postawionych funkcjonariuszy. Niedługo po incydencie w szpitalu ciężarna żona Samuela zostaje uprowadzona ze swojego mieszkania. Zdesperowany pielęgniarz odbiera telefon z surowym ultimatum: ma dokładnie trzy godziny na wydostanie Sarteta ze szpitala i przekazanie go porywaczom. Jeśli tego nie zrobi, nie zobaczy już więcej żywej żony ani nienarodzonego dziecka. Samuel, nie posiadający żadnego przeszkolenia taktycznego, zostaje wrzucony w sam środek bezwzględnej intrygi, zmuszony do podjęcia szaleńczej ucieczki przed policją i uzbrojonymi napastnikami. Fred Cavayé buduje narrację w sposób niemal natychmiastowy – akcja rusza od pierwszych minut i nie zwalnia aż do finałowych scen. Zamiast długich ekspozycji i zbędnych dialogów, reżyser koncentruje się na dynamicznych pościgach pieszych po zatłoczonych ulicach i stacjach paryskiego metra. Zdjęcia Alaina Duplantiera podkreślają surowy, realistyczny charakter opowieści, sprawnie operując rozedrganą kamerą z ręki, która podąża tuż za uciekającymi bohaterami. Całość dopełnia pulsująca muzyka Klausa Badelta, która potęguje wrażenie nieubłaganie upływającego czasu. Kreacja Gilles’a Lellouche’a jako „zwykłego człowieka” postawionego w ekstremalnej sytuacji stanowi mocną stronę produkcji. Jego bohater jest autentyczny w swojej desperacji, przerażeniu i fizycznym wycieńczeniu. Świetnie partneruje mu Roschdy Zem, tworząc wyrazistą, skomplikowaną postać małomównego przestępcy. „Pustka” zyskała uznanie krytyków i widzów za sprawne operowanie klasycznymi motywami kina akcji i trzymanie w napięciu do samego końca, co zaowocowało również zainteresowaniem ze strony zagranicznych producentów i powstaniem oficjalnych remake'ów.