Shrek Forever

Opis filmu „Shrek Forever"

Czym zajmują się ogry, kiedy już rozprawią się ze straszliwym smokiem, poślubią piękną królewnę i ocalą królestwo teścia? Shrek został pantoflarzem. Małorolni nie uciekają już przed nim z krzykiem. Dziś proszą, żeby podpisał im się na widłach. Tęskniąc za czasami, kiedy "żył jak na ogra przystało", Shrek nieopatrznie zawiera pakt z podstępnym Rumplesnickim i ląduje w rządzonej przez niego, spaczonej, alternatywnej wersji Zasiedmiogórogrodu. Tu na ogry się poluje, a Shrek i Fiona nigdy się nie spotkali. Czy Shrekowi uda się odwrócić zaklęcie, uratować przyjaciół i odzyskać ukochaną?

Czwarta część kultowej serii DreamWorks Animation miała stanowić finałowe podsumowanie historii zielonego ogra, który w 2001 roku zrewolucjonizował gatunek komedii animowanej. Reżyserią filmu „Shrek Forever” (oryg. „Shrek Forever After”) zajął się Mike Mitchell. Twórcy postanowili odświeżyć formułę cyklu poprzez wprowadzenie motywu alternatywnej rzeczywistości i skierowanie fabuły na bardziej dojrzałe, egzystencjalne tory. Shrek zmaga się z kryzysem wieku średniego. Męczy go monotonia życia rodzinnego, prozaiczne obowiązki domowe oraz brak dawnego strachu, jaki budził w mieszkańcach Zasiedmiogórogrodu. Tęskniąc za czasami, gdy był uważany za groźną bestię, daje się wciągnąć w pułapkę podstępnego Rumpelstiltskina. Zawiera z nim pakt, na mocy którego ma otrzymać jeden dzień „prawdziwego życia ogra”. W zamian Rumpelstiltskin wymazuje z historii dzień narodzin Shreka. Główny bohater trafia do mrocznej, spaczonej wersji królestwa, w której Rumpelstiltskin sprawuje dyktatorską władzę, ogry są ścigane przez czarownice, Osioł go nie rozpoznaje, Kot w Butach zmaga się z dużą nadwagą, a Fiona stoi na czele podziemnego ruchu oporu. Aby odzyskać swoje dawne życie i uratować świat, Shrek musi w ciągu 24 godzin doprowadzić do prawdziwego pocałunku miłości. Film charakteryzuje się nieco mroczniejszym i bardziej melancholijnym tonem niż poprzednie części, sprawnie łącząc tradycyjny humor sytuacyjny ze stylistyką baśniowego „co by było, gdyby”. Pod względem wizualnym jest to pierwsza odsłona serii zrealizowana od początku z myślą o technologii 3D, co przełożyło się na dynamiczne sceny akcji, np. ucieczki przed czarownicami. Muzykę po raz kolejny skomponował Harry Gregson-Williams, tradycyjnie łącząc epicką ilustrację orkiestrową z popularnymi utworami muzyki rozrywkowej. Wielkim atutem polskiej wersji językowej pozostaje znakomity dubbing – w rolach głównych ponownie wystąpili m.in. Zbigniew Zamachowski jako Shrek, Jerzy Stuhr jako Osioł i Agnieszka Kunikowska jako Fiona, a w postać antagonistycznego Rumpelstiltskina wcielił się Cezary Pazura. Mimo że produkcja nie osiągnęła takiego poziomu zachwytów krytyków jak dwie pierwsze części serii, została przyjęta przychylniej niż krytykowany „Shrek Trzeci”. Widzowie docenili emocjonalne zamknięcie historii głównego bohatera, który ostatecznie uwiadamia sobie, jak wielkim szczęściem jest jego rodzina i przyjaciele.