Śnieżne anioły

Opis filmu „Śnieżne anioły"

Mała Emily Montgomery wraz z rodziną wyjeżdża na Boże Narodzenie do nowego domku w lesie. Święta mają być dla nich okazją do odpoczynku i zacieśniania rodzinnych więzi, niestety kłótnie zaczynają się już w trakcie podróży. Alexander i Jennifer, starsze rodzeństwo dziewczynki, wciąż sobie dogryza, a jej matka Judith jest rozczarowana postawą męża, który nawet w tym wyjątkowym czasie nie umie wyłączyć służbowego telefonu. Wszystko zmienia się, kiedy w wigilijny poranek do ich drzwi pukają Tuckerowie – rodzice z dwojgiem nastoletnich dzieci zaskoczeni przez burzę śnieżną w drodze z wypadu na narty. Judith oferuje im gościnę. Miłość i szacunek, jakim darzą się niezapowiedziani goście, zmuszają rodzinę Montgomerych do refleksji nad swoim zachowaniem.

„Śnieżne anioły” (tytuł oryginalny: „Angels in the Snow”) z 2015 roku to kanadyjski dramat familijny stworzony z myślą o widowni telewizyjnej, za którego reżyserię odpowiada rutynowany twórca kina gatunkowego, George Erschbamer. Film wpisuje się w popularny nurt ciepłych, bożonarodzeniowych opowieści moralizatorskich, które co roku przyciągają przed ekrany widzów poszukujących podnoszących na duchu historii. Produkcja skupia się na powszechnym we współczesnym świecie problemie, jakim jest powolne rozpadanie się więzi rodzinnych pod wpływem pędu życia, zapracowania i braku wzajemnego zrozumienia. Główni bohaterowie opowieści, małżeństwo Montgomerych – Judith oraz jej mąż Charles – postanawiają spędzić Boże Narodzenie w nowym, malowniczym domku usytuowanym w głębi lasu. Wyjazd ma stanowić dla nich szansę na odpoczynek i regenerację relacji, które od dłuższego czasu znajdują się w poważnym kryzysie. Zamiast upragnionego spokoju, podróż szybko obnaża jednak głębokie napięcia: starsze dzieci, Alexander i Jennifer, nieustannie sobie dogryzają, a Judith nie potrafi ukryć rozczarowania postawą męża, który nawet w świąteczny czas nie rozstaje się z telefonem służbowym. Atmosferę narastającej frustracji przełamuje niespodziewane wydarzenie. W wigilijny poranek do ich drzwi pukają członkowie rodziny Tuckerów, którzy ucierpieli w wyniku burzy śnieżnej podczas powrotu z nart. Decyzja o udzieleniu schronienia nieznajomym staje się punktem zwrotnym dla całej rodziny Montgomerych. W rolach głównych wystąpili znani z produkcji telewizyjnych Kristy Swanson jako Judith oraz Chris Potter jako Charles. Oboje tworzą przekonujący portret pary zmagającej się z emocjonalnym wypaleniem i komunikacyjną ścianą. Kontrast pomiędzy chłodną, pełną pretensji atmosferą panującą u Montgomerych a autentycznym ciepłem, wzajemnym szacunkiem i życzliwością prezentowaną przez przybyłych Tuckerów stanowi główną oś refleksyjną filmu. Od strony realizacyjnej reżyser stawia na sprawdzone środki: przytulną scenografię drewnianej chaty, malownicze, zaśnieżone krajobrazy oraz stonowaną oprawę muzyczną, podkreślającą kameralny i emocjonalny charakter historii. Choć „Śnieżne anioły” to klasyczna produkcja telewizyjna posługująca się prostymi środkami wyrazu, wyróżnia się ona trafnym przesłaniem dotyczącym priorytetów w życiu rodzinnym. Opowieść przypomina o wartości uważności na drugiego człowieka, umiejętności przebaczania oraz konieczności stawiania relacji z najbliższymi ponad sukcesy zawodowe. Ostatecznie film spotkał się z ciepłym przyjęciem ze strony miłośników świątecznego kina obyczajowego, stając się chętnie wybieraną pozycją na wspólny, rodzinny seans.