Straszny Film

Opis filmu „Straszny Film"

Pewnego dnia zamordowana zostaje jedna z uczennic gimnazjum. Sprawcą zbrodni może być dziwny osobnik w charakterystycznej białej masce i długiej czarnej szacie, który z nożem w ręku włóczy się po szkolnych korytarzach. Shorty Meeks, Ray Wilkins i Buffy Gilmore oraz grupa ich przyjaciół uświadamiają sobie, że zabójstwo ma prawdopodobnie związek z tragicznym wypadkiem sprzed roku, którego śmiertelną ofiarą z ich winy stał się pewien rybak.

„Straszny Film” (2000) w reżyserii Keenena Ivory’ego Wayansa to jeden z najważniejszych i najbardziej dochodowych projektów komediowych przełomu wieków. Wyprodukowany przez braci Wayans obraz wyznaczył nowy standard dla amerykańskich parodii filmowych, łącząc absurdy popkultury z bezkompromisowym, często wulgarnym humorem. Produkcja powstała jako odpowiedź na falę ogromnej popularności młodzieżowych slasherów z drugiej połowy lat 90., przede wszystkim takich hitów jak „Krzyk” Wesa Cravena oraz „Koszmar minionego lata” Jima Gillespiewa. Fabuła filmu koncentruje się wokół grupy nastolatków z uczęszczających do szkoły B.A. Corpse High School, którzy stają się celem zamaskowanego seryjnego mordercy. Cindy Campbell oraz jej przyjaciele – Buffy, Ray, Shorty i Brenda – uświadamiają sobie, że tajny zamachowiec poluje na nich z powodu tragicznego wypadku drogowego, do którego doprowadzili rok wcześniej i w którym ucierpiał pewien rybak. Morderca nosi charakterystyczną białą maskę oraz czarną szatę, przemykając korytarzami i dokonując groteskowych zbrodni. Nastolatki muszą znaleźć sposób na przetrwanie, jednocześnie mierząc się z własną naiwnością, absurdalnymi sytuacjami życiowymi oraz ciągłymi atakami napastnika. Keenen Ivory Wayans zastosował niezwykle dynamiczny, slapstickowy styl reżyserii, w którym niemal każda scena zawiera bezpośrednie nawiązanie do innego klasyka kina komercyjnego. Obok głównych motywów z horrorów, w filmie pojawiają się wyraziste parodie takich produkcji jak „Matrix”, „Szósty zmysł”, „The Blair Witch Project” czy „Podejrzani”. Twórcy nie stronią od czarnego humoru, gagów erotycznych i łamania czwartej ściany. Zdjęcia wykreowane przez Francisa Kenny’ego imitują mroczny klimat profesjonalnego kina grozy, co potęguje kontrast z wyolbrzymionym i niedorzecznym zachowaniem bohaterów. Ścieżka dźwiękowa skomponowana przez Davida Kitaya sprawnie buduje napięcie, by po chwili ustąpić miejsca popularnym utworom hip-hopowym i rockowym z tamtej epoki. Obsada, na czele z debiutującą w głównej roli Anną Faris (jako Cindy Campbell) oraz Reginą Hall (jako Brenda Meeks), wykazała się wielkim wyczuciem komediowym, tworząc postacie, które na stałe wpisały się do historii komedii. Występy braci Marlona i Shawna Wayansów dodały projektowi Unikalnej energii. „Straszny Film” okazał się gigantycznym sukcesem komercyjnym, zarabiając na całym świecie ponad 278 milionów dolarów przy budżecie rzędu zaledwie 19 milionów. Mimo mieszanych opinii krytyków, produkcja zyskała status kultowej wśród widzów, zapoczątkowała całą franczyzę sequeli oraz zainspirowała nową falę parodii w kinie amerykańskim lat 2000.