Szpieg, który mnie kochał

Opis filmu „Szpieg, który mnie kochał"

W tajemniczych okolicznościach znikają dwie atomowe łodzie podwodne, radziecka i brytyjska. Brytyjczycy dowiadują się, że ktoś opracował system śledzenia obcych łodzi podwodnych. Do zbadania tej sprawy wysyłają swego najlepszego agenta Jamesa Bonda (Roger Moore). Podobne zadanie Rosjanie wyznaczają agentce Annie Amasowej (Barbara Bach), której narzeczonego Bond zabił podczas misji w Austrii. Trop prowadzi do Egiptu, gdzie ktoś chciał sprzedać plany systemu. Okazuje się, że okręty porwał szaleniec Stromberg (Curd Jürgens), chcący zniszczyć cywilizację lądową i stworzyć na jej miejsce nową, pod wodą.

Dziesiąty oficjalny film o przygodach Jamesa Bonda, wyreżyserowany przez Lewisa Gilberta, zadebiutował w kinach w 1977 roku i jest powszechnie uważany za jeden z najlepszych występów Rogera Moore’a w roli agenta 007. Po chłodniejszym przyjęciu poprzednich odsłon serii producenci ze studia Eon Productions zdecydowali się na realizację z niezwykłym rozmachem. Postawiono na widowiskowe sekwencje akcji, monumentalną scenografię oraz unikalny klimat szpiegowskiego kina ery zimnej wojny, który zyskał ogromną sympatię publiczności na całym świecie. Fabuła filmu skupia się wokół tajemniczego zniknięcia brytyjskiej oraz radzieckiej łodzi podwodnej wyposażonej w głowice atomowe. Śledztwo wykazuje, że ktoś wszedł w posiadanie nowatorskiego systemu śledzenia jednostek zanurzonych i próbuje go sprzedać na czarnym rynku. Do zbadania sprawy wywiad brytyjski wyznacza Jamesa Bonda, z kolei strona radziecka wysyła swoją najlepszą agentkę, Annię Amasową (Agent XXX). Oboje muszą połączyć siły na terenie Egiptu, mimo trudnych relacji osobistych – narzeczony Amasowej zginął z rąk Bonda podczas niedawnej akcji w Austrii. Trop prowadzi do megalomaniaka i miliardera Karla Stromberga, który zamierza zniszczyć cywilizację lądową i utworzyć nowe społeczeństwo pod wodą. Pod względem wizualnym film wyznaczył nowe standardy dla kina sensacyjnego. Ogromne wrażenie robi monumentalna scenografia zaprojektowana przez Kena Adama – specjalnie na potrzeby tej produkcji wybudowano gigantyczną halę 007 Stage w Pinewood Studios, w której zmieszczono pełnowymiarowy model wnętrza supertankowca. Świetnie wypadają również kreacje aktorskie: obok szarmanckiego Rogera Moore’a i eleganckiej Barbary Bach wyróżnia się Richard Kiel jako niezniszczalny Jaws (Stalowa Szczęka). Oprawę muzyczną przygotował Marvin Hamlisch, a otwierająca film piosenka „Nobody Does It Better” w wykonaniu Carly Simon stała się jednym z największych przebojów w historii całej franczyzy. „Szpieg, który mnie kochał” okazał się wielkim sukcesem komercyjnym i ugruntował pozycję Moore’a jako idealnego odtwórcy roli Bonda dla lat 70. Popis kaskaderski w otwierającej scenie ze skokiem narciarskim z przepaści oraz ikoniczny samochodowy transformator Lotus Esprit na stałe wpisały się do historii popkultury, tworząc wzorzec nowoczesnego kina widowiskowego.